Lily van den Bergh, Janny Beekman, Heleen Witte, Joop Hoekstra, Frances Scarrott. Die namen zeggen je waarschijnlijk niets. Het zijn de namen van de blokhoofden van Vrouwen in ‘t Zwart. Nee, niet een organisatie van gesluierde moslima’s of oud-gereformeerde dames, maar vrouwen die al het geweld zat zijn en in vrede willen leven. Dat zij dat niet kunnen is de schuld van Israel. De beweging begon daar ook. In januari 1988, één maand na het uitbreken van de eerste Intifada, kwam een aantal Palestijnse en Israëlische vrouwen samen. Op het drukste kruispunt van Jeruzalem begonnen ze een demonstratie tegen de Israëlische bezetting van Gaza en de Westoever. Met andere woorden: een stel landverraadsters.
Bij de demonstratie op 3 januari waren zij prominent aanwezig om leuzen te gillen en spandoeken te dragen met leuzen als ”geef vrede een kans”. De oproep op de zwarte website bevat niet alleen leugens, maar ook verdachtmakingen en een flinke dosis haat zaaien:

Op het ogenblik is het Israëlische leger bezig met een totale oorlog tegen de Palestijnen in de steden en vluchtelingenkampen in de door Israël Bezette Gebieden. Razzias tegen de ongewapende burgerbevolking, de verwoesting van eigendommen, watervoorziening, huizen, soldaten die plunderend door de straten trekken, en op iedereen, die zich naar buiten begeeft schieten. Gewonden die niet mogen worden vervoerd, medisch personeel dat in ziekenhuizen beschoten wordt, doden die dagen bij hun nog levende families op de bank liggen, een rijverbod voor ambulances, ja zelfs voor het internationaal erkende Rode Kruis, waardoor hulp aan patienten vaak niet, of te laat komt. Honderden doden, en een onbekend aantal gewonden zijn het resultaat.

En op een andere pagina nog meer gespeelde ontzetting en leugens:

Met afgrijzen hebben wij kennis genomen van het bloedbad dat is aangericht door de Israëlische strijdkrachten in Gaza. De bloedigste aanval op één dag sinds de oorlog van 1967.
De bijna 400 doden en duizenden gewonden aan Palestijnse kant staan tegenover 4 doden aan Israëlische zijde. Dat wisten we al langer: het leven van 100 Palestijnen is evenveel waard als dat van 1 Israëliër.
In het dichtstbevolkte stuk land ter wereld is het onmogelijk om geen burgers te treffen.
Israël stelt dat de aanval het antwoord is op raketaanvallen, waarvoor zij de Hamas regering verantwoordelijk stelt en dat Hamas hiermee het bestand verbroken heeft. Het was echter Israël dat het bestand reeds op 4 november met dodelijke aanvallen op de Gazastrook verbrak. Pas dan, niet eerder, volgden er raketbeschietingen, die overigens toen geen slachtoffers maakten.
Hamas heeft bovendien wel degelijk de laatste weken herhaaldelijk blijk gegeven het bestand te willen vernieuwen, ondanks de blokkade, die niet werd opgeheven. Ze hield zich aan de wapenstilstand en wist daarbij de diverse strijdgroepen in toom te houden.
Israël is sinds 1948, met het uitvoeren van het Plan Dalet, om het Palestijnse volk, met inbegrip van zijn cultuur en historie, te vernietigen.

Als je het gedachtegoed van de zwarte dames leest, vraag je je af of het hier gaat om mensen aan wie een steekje los is; aan mensen die niet meer dan twee jaar lagere school hebben gehad; aan mensen die de laatste zestig jaar het nieuws niet hebben gevolgd of dat het gaat om zeer domme mensen of uitgekookte dames en heren (ja, heren mogen er ook bij) die gewetenloos hun leugens en verdachtmakingen verspreiden en haat zaaien. Je zou bijna denken dat ze door Hamas worden betaald om de waarheid geweld aan te doen. Zouden dit nu afstammelingen zijn van de Nederlanders die stonden te juichen toen Duitsland in 1940 Nederland binnen viel? Waren zij het die tegen de Engelsen en Amerikanen zeiden dat zij hun bombardementen op Duitse steden moesten stoppen vanwege de vele burgerslachtoffers? Misschien staan zij nu ook te juichen bij de tientallen executies midden op straat van Fatah-strijders. Misschien juichen zij ook bij het zien van al die Hamas”helden” die zich verschuilen achter vrouwen en kinderen. En dacht je dat ze ooit gedemonstreerd of geprotesteerd hebben tegen de raketbeschietingen van Hamas? Nee, dat vonden zij wel enigjes.
De Vrouwen in ‘t Zwart zullen het zijn die mij verraden als het ooit tot een gewapend treffen mocht komen tussen de Nederlanders en de islamitische kolonisten.

Een tip voor deze dames (en heren met slappe knieén): bestudeer eens de geschiedenis van Israel!

Stem of voeg toe aan :  

!