neerlandsbloed.net

Dat de duivel slim is wisten we natuurlijk al lang. Sinds het begin der tijden is de strijd tussen goed en kwaad gaande en redelijk in evenwicht gebleven. Vaak kunnen we nog wel aardig tegenstand bieden aan de listen van dat kwaadaardige monster. Maar er gebeuren soms dingen waarbij je je afvraagt of de satan niet aan de winnende hand is. Wat je hieronder leest geloof je niet en toch is het waar. Lees en huiver:

Grootste moskee van Duitsland gefinancierd door priester
De samenwerking tussen pater Franz Meurer en Iraniër Navid Kermani illustreert hoe ver Duitsland is gevorderd in het aanvaarden van de groeiende islamitische minderheid.

Elk jaar eert de prijs de bijzondere bijdrage van een kunstenaar aan de Duitse cultuur. Dit jaar koos de jury een andere benadering. Men ging op zoek naar personen die hebben gewerkt aan het bevorderen van “de vreedzame coëxistentie van de drie grote religies van Abraham- het christendom, het jodendom en de islam,” zei Roland Koch, de minister-president van Hessen. Met de prijs, zei hij, wilde de deelstaat Hessen “benadrukken dat religie een cruciaal onderdeel vormt van het culturele leven van een vrije samenleving.”
Bron: Maroc.NL

Wat bezielt deze priester en deze parochianen om geld in te zamelen voor een satanskerk! Een satanskerk die christenen en Joden als tweederangs burgers beschouwt. Een satanskerk die, eenmaal dominant, de bouw van kerken zal verbieden en christenen en Joden zal vervolgen en hen niet dezelfde rechten zal toekennen als de mohammedanen. Een satanskerk die de islamitische wetgeving, de sharia, zal invoeren en de gehele Duitse cultuur zal vernietigen. Is er dan geen lering getrokken uit de Duitse geschiedenis? Een religie die zo vol haat zit tegen andere religies en ongelovigen, zo intolerant is, verdient het niet om geholpen te worden, maar om met wortel en tak te worden uitgeroeid!

! 

De Zweedse regering lijkt de problemen met de moslims niet meer onder controle te hebben. De Zweedse politie heeft enige tijd geleden al toegegeven grote problemen te hebben in de stad Malmö vanwege de terreur van moslimjongeren. Wat de politie hier heeft geopenbaard, is wat veel autochtone Zweedse bewoners al lang weten, maar door de overheid is gebagatelliseerd. De overheid heeft de situatie niet meer onder controle in de derde stad van het land. Malmö wordt effectief overheerst door gewelddadige moslimbendes die nergens meer voor terugdeinzen. Veel van deze moslims wonen al meer dan twintig jaar in Zweden maar spreken de taal nog steeds niet, hebben daar ook geen enkel belang bij. Zo trof een echtpaar dat met hun vijf maanden oude zoon naar het ziekenhuis ging, een dokter aan die zij niet konden verstaan. Ze vroegen hem om een dokter die wel Zweeds kon verstaan en praten. Die dokter kwam er, maar in het medisch dossier van hun zoontje werd opgenomen dat de ouders zich schuldig hadden gemaakt aan racisme. Ambulancepersoneel wat  de door moslims beheerste stadsdelen binnen moet, durft dat nog alleen onder escorte van de politie. Verschillende kranten in Zweden melden dat een groeiend aantal autochtonen uit Malmö wegtrekken omdat zij zich niet meer veilig voelen in hun eigen huis, in hun eigen stad. Ze voelen zich vluchteling in hun eigen land. Net als de rest van West-Europa heeft ook Zweden de deuren van het land wagenwijd openzet voor moslim ‘vluchtelingen’ en asielzoekers. Zie voor de gebeurtenissen in Zweden de volgende video: YouTube video – 5:55 minutes

http://www.youtube.com/watch?v=Bpztti4DBEM&feature=PlayList&p=2C2DAC4D41F08E3D&playnext=1&playnext_from=PL&index=8

In Zweden zijn ongesluierde vrouwen verkracht door moslimjongeren die beweren daar het volste recht toe te hebben.  

http://fjordman.blogspot.com/2005/12/immigrant-rape-wave-in-sweden.html

Malmö-Rosengärd is zo’n islamitisch bolwerk waar van alles mis is. Daar wonen bijzonder veel moslims uit Irak die van dit deel van de stad een radicaal-islamitisch woongebeid hebben gemaakt. Volgens onderzoeker Magnus Ransdorp radicaliseren jongeren in deze wijk steeds meer. De moskeeën zijn in handen van radicale krachten die in de hele stadswijk eigen “politiekrachten” hebben opgebouwd. Deze tiranniseren de inwoners, onderdrukken vrouwen en bepalen wat ze wel en niet mogen doen. Jonge Irakezen vernielen winkels, steken auto’s en vuilcontainers in brand om vervolgens de toegesnelde reddingsdiensten en politie aan te vallen. Vanuit alle delen van Zweden worden met regelmaat politie-eenheden naar de immigrantenwijken in Malmö gestuurd om hun collega’s bij te staan. De Zweedse krant “Dagens Nyheter” kon alleen onder politiebescherming een bezoek aan de Malmö-Rosengärd brengen. Verslaggevers van de krant hebben daar gesproken met gefrustreerde politieagenten. Ook spraken ze met moslimjongeren, die hen vertelden waarom ze barricades oprichten, brand stichten, politieagenten aanvallen en onlusten willen uitlokken, dat allemaal omdat ze zeggen “gediscrimineerd” en sociaal benadeeld te worden. Maar de sociaalantropoloog Aje Carlbom van de universiteit van Malmö zegt dat er geen enkel verband bestaat tussen werkloosheid, zogenaamde buitensluiting, armoede en immigrantenonlusten. Islamitische kinderhuwelijken zijn aan de orde van de dag, meisjes  worden gedwongen een sluier te dragen en jongeren worden aangeraden zich niet in Zweden te integreren en geen Zweedse wetten en gebruiken te erkennen.

De “gematigde” meerderheid van de moslims hebben zich al volledig aan de eisen van hun geloofsgenoten onderworpen. Er gaan in Zweden al stemmen op de hulp van het leger in te roepen om de politie te assisteren. Zolang men niet keihard tegen deze terreur optreedt, zal de situatie steeds verder uit de hand lopen. Aje Carlbom heeft na een studie over dit probleem de regering opgeroepen de immigratie onmiddellijk stop te zetten. ‘Als de Zweedse regering blijft weigeren tegen deze moslimterreur op te treden en de toestroom van immigranten niet wil stoppen, dan zal de gewelddadig escalerende situatie in Malmö “het begin van het einde” zijn.’ Aldus Carlbom.

Volgens Nalin Pekgul, voorzitter van de Sociaal Democratische Vrouwenorganisatie, is de situatie in de Stokholmse voorstad Tensta, al niet veel anders.  Daar vindt een sterke sociale controle plaats, vooral ten opzichte van vrouwen en meisjes. Vaak worden meisjes gedwongen uitgehuwelijkt aan mannen die ze niet kennen. Volgens Pekgul is het een groot probleem dat de islamitische radicalisering in Zweden door de overheid wordt ontkend. Pekgul spreekt van ‘een groot taboe’.  In feite weet de Zweedse overheid niet meer wat ze aan dit probleem moet doen.

Wat er thans in Zweden gebeurt laat zien wat de rest van Europa nog te wachten staat als de overheden blijven weigeren het probleem aan te pakken. In de Deense stad Kopenhagen tiranniseren jonge immigranten de inwoners en leveren slag met de politie. Ze marcheren door de straten, schelden politieagenten uit en maken aanspraak op stadsdelen alleen voor zichzelf. De krant Copenhagen Post noemde de Deense hoofdstad de eerste “war zone”. Dagelijkse overvallen op etnische Denen en schotenwisselingen tussen de leden van jeugdbendes, die gerekruteerd worden uit migrantenfamilies, laten bij Denen diepe indruk achter, wie kan vertrekt naar het platteland, omdat de toestanden steeds erger worden. Uit een Duits rapport dat 8000 Europeanen uit acht landen heeft ondervraagd, blijken de meeste Europeanen de islam negatief te beoordelen. De helft vindt dat er te veel migranten in hun land wonen en  54 procent van de ondervraagden zegt de islam een intolerante religie te vinden. Van de ondervraagden meent 22 procent dat de meeste moslims het terrorisme rechtvaardigen. Het jodendom wordt daarentegen positief beoordeeld en maar liefst 62 procent vindt dat Joden de cultuur verrijken. http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/article/detail/1029360/2009/11/14/Te-veel-migranten-in-mijn-land-vindt-helft-Europeanen.dhtml

Het oude Westen lijkt rechtstreeks af te stevenen op een zeer problematische situatie met haar islamitische ‘medeburgers’. Overal zijn ze bezig de zegevierende opmars tot het hart van het christelijke Europa te exporteren en ondervinden daar nog steeds geen weerstand bij. Diverse West-Europese steden kennen al complete moslim vrijstaten waar de islamitische immigranten zich als bezetters gedragen. Overal is de multiculturele samenleving en de integratiepolitiek mislukt omdat het merendeel gewoon niet wil integreren.

Ze bieden weerstand aan elke vorm van intergratie en daarbij wordt vooral de nadruk gelegd op de slachtofferrol, waarin ze al van nature kruipen. Het minste of geringste commentaar op hun houding levert de reactie op dat ze worden gediscrimineerd. Islamitische geestelijken verkondigen het sprookje dat de islam geen vijand is van Joden en Christenen. Moslims, Joden en Christenen zouden altijd in harmonie met elkaar hebben samengeleefd. De geschiedenis vertelt echter een heel ander verhaal. Ze beweren dat islamitisch terrorisme voortkomt uit sociale en politieke grieven en dat de rest zich prima gedraagt in de westerse democratieën.

In de Duitse plaats Ingelheim is in augustus 2008 een moskee geopend. Onder de genodigde gasten die de feestelijkheden bijwoonden bevonden zich afgevaardigden van de Duitse overheid en diverse kerkleiders. Dit maakt nog eens duidelijk hoe weinig besef men heeft van de ware bedoelingen van de moslims in Europa. De in Ingelheim ingewijde moskee draagt de naam “Fatih-Sultan-Moschee”. Deze naam is niet toevallig gekozen. De Turkse Sultan Mehmet II droeg de bijnaam “Fatih (de veroveraar). In het jaar 1453 veroverde deze christenhater het christelijke Konstantinopel, waarbij alle christenen bijeen werden gedreven en onthoofd. Het door hem aangerichte bloedbad was met geen pen te beschrijven. Niet toevallig dus de naam van deze moskee. Er is heel bewust voor deze naam gekozen! Met dit soort naamgevingen aan moskeeën wordt nog eens goed duidelijk wat de moslims werkelijk van plan zijn in Europa en worden de goede bedoelingen van de Europeanen t.o.v hun moslimmedemens met voeten getreden. Maar pas op, vooral de islam niet te beledigen. http://www.welt.de/politik/article2360792/Dulden-wir-die-Islamisierung-Europas.html

De islamitische legerpsychiater Nidal Malik Hasan riep op 12 november 2009 zo hard hij kon “Allah Akbar’ voordat hij twaalf van zijn legermaatjes en een burger neermaaide en ruim dertig anderen verwonde in het Texaanse Fort Hood. De Amerikaanse overheid probeert de wereld te misleiden dat het een actie betreft van een eenzame gek en volgens de bekende media had deze aanslag niets van doen met zijn religie. Ze hebben het over een daad van waanzin en waken er voor het woord terreur in de mond te nemen. Er zou geen enkele connectie bestaan tussen zijn geloof en zijn daden. De New York Times beweerde zelfs dat de 39 -jarige Hasan het slachtoffer was van een posttraumatische stressstoornis. Ook kon hij de oorlogstrauma’s niet verwerken, terwijl hij nog niet eens aan het oorlogsfront is geweest. Anderen berichten dat hij zou zijn doorgedraaid omdat hij dreigde te worden uitgezonden naar Afghanistan.Hij zou “angst voor het front hebben gehad”. Maar een psychiater vecht niet aan het front. En zo proberen ze de waarheid weer te verdoezelen. Maar Hasan bleek niet zo’n onschuldige jongen want volgens de Amerikaanse inlichtingendiensten onderhield hij al langere tijd contacten met Al Qaeda en via emails met een radicale anti-Amerikaanse imam in Jemen. Ook bezat hij een business card met daarop de tekst “Soldaat van Allah”. Velen vragen zich af waarom de Obama administratie deze figuur niet heeft opgepakt terwijl de FBI al sinds december 2008 op de hoogte was van zijn dubieuze contacten? Hasan heeft bij herhaling gezegd dat de oorlogen van Amerika in Irak en Afghanistan, gelijk staan met oorlogen tegen de islam. De Daily Telegraph schrijft ook dat Hasan tijdens een lezing over de Koran in het Walter Reed Hospital enkele jaren geleden zijn collega’s het volgende meegaf:  Nonbelievers should be beheaded” en “infidels were condemned to hell”. De moordpartij in Fort Hood was niets anders dan een actie van een islamitische terrorist. Wie ontkent dat Hasan’s actie niets van doen heeft met moslimterrorisme weet niets van de islamitische geschiedenis. In Israël weten ze daar alles van. Ook Amerika heeft het “Paard van Troje”binnengehaald.

In de Verenigde Staten heeft de Award-winnende documentaire Obsession al 30 miljoen kijkers getrokken. Klik op de afbeelding voor het zien van deze film.

Bronnen: http://theterrorjournal.wordpress.com/2009/03/15/642/

In de Verenigde Staten is eveneens grote ophef ontstaan over een geruchtmakend nieuw boek, waarin onweerlegbaar bewijs wordt geleverd –ondersteund door maar liefst 12.000 pagina’s aan documenten –dat de in Washington gevestigde ‘Council on American Relations’(CAIR) – net als meer dan 100 andere Islamitische organisaties -, niet de vreedzame instelling is die het beweerd te zijn, maar achter de schermen actief meewerkt aan een goed doordacht complot van de Moslim Broederschap (die bijvoorbeeld de Palestijnse terreurbeweging Hamas financiert) om het Amerikaanse en Westerse systeem te infiltreren en vervolgens van binnenuit te vernietigen. Undercover –Moslim Chris Gaubatz wist in 6 maanden tijd in het bezit te komen van duizenden emails, faxen en interne memo’s die niet voor buitenstaanders bestemd waren. Uit deze duizenden documenten blijkt dat de ‘vreedzame’ CAIR deel uitmaakt van een georganiseerd misdaadnetwerk in de VS, waar meer dan 100 Islamitische groeperingen aan deelnemen, die samen de Amerikaanse Moslim Broederschap omvatten.

De enorme lading bewijzen werd vergaard tijdens een maandenlange, gedurfde undercover- operatie, die verricht werd door de tot de islam bekeerde zoon van een contra- terrorisme expert en twee gesluierde vrouwelijke assistenten. In het nieuwe boek “Moslim Maffia” wordt aangetoond dat de geheime doelstelling van de CAIR is om de Verenigde Staten uiteindelijk in een Islamitisch land te veranderen, onder de autoriteit van de Koran.  De onthullingen in dit boek zouden de CAIR moeten ontmantelen en de ‘Islamitische zaak’ permanent in diskrediet moeten brengen’. In het boek wordt tevens uiteengezet hoe radicale moslims in de VS actief meewerken aan het steunen van de Palestijnen, het vernietigen van Israël, het uithollen van anti-terrorisme wetgeving, het bevorderen van moslim-immigratie naar de VS en het bekeren van Amerikanen tot de islam. Volgens een agent van de FBI zijn islamisten al verontrustend diep in de Amerikaanse overheid geïnfiltreerd. Ook toont het boek aan dat Obama –op basis van door de Moslim Broederschap samengestelde CV’s –moslims in dienst neemt, inclusief een adviseur die voorstander is van het invoeren van de Sharia wetgeving. Tevens wordt er bewijs geleverd dat de CAIR een ‘hit list’ heeft samengesteld van islam-critici in de media, die het zwijgen moeten worden opgelegd. Als voorbeeld wordt Glenn Beck genoemd, die dankzij islamitische druk werd weggewerkt bij CNN, en nu een veelbekeken programma op Fox News heeft. De CAIR geeft vele tienduizenden dollars uit aan campagnes om anti islam geluiden in de media zoveel mogelijk zwart te maken.

http://xandernieuws.punt.nl/index.php?id=557655&r=1&tbl_archief=& http://www.wnd.com/index.php?fa=PAGE.view&pageId=112751

Dit artikel is geschreven door Franklin ter Horst

! 

Frans Groenendijk heeft in eigen beheer dit  boek uitgegeven nadat hij verschillende uitgevers had benaderd. Deze zagen er vanaf omdat zij bang zijn voor represailles uit de moslim- en linkse hoek.

Titel en ondertitel van het boek geven al heel wat aanwijzingen over wat er in aangetroffen kan worden. Het boek bestaat uit vier delen.

In deel I wordt het begrip ‘islamofobie’ uitgebreid geïntroduceerd en wordt ingegaan op de samenstellende delen er van.
Bij het beschrijven van waar de islamitische ideologie voor staat is niet gezocht naar kwetsende terminologie maar wordt er ook geen respect getoond. Respect is immers (volgens van Dale) “eerbied uit hoogachting of angst” en hoogachting noch angst is in de ogen van de auteur bij de benadering van het mohammedanisme op zijn plaats. Het vraagteken in de titel verwijst nadrukkelijk ook naar deel I van het boek. De Koran is grondig bestudeerd en wordt -tamelijk gedetailleerd- besproken vanuit een volstrekt nuchter-seculiere invalshoek. De conclusie van de “boekbespreking” luidt:
   “Kortom, de eerdere opmerking dat veel meer mensen het boek zouden moeten lezen om zichzelf een oordeel te vormen, is door nauwgezette bestudering ervan stevig onderstreept. Wanneer het mohammedanisme iets vredelievends of beschaafds heeft, is dat ondanks in plaats van dankzij het geschrift dat er de basis voor legde”.
Daarnaast wordt alvast enigszins ingezoomd op de positie van de politieke en religieuze elite in de “islamitische wereld”. In dit deel wordt ook uitgelegd dat het woord ‘islam’ een verwarrend begrip is en men beter het ouderwets lijkende ‘mohammedanisme’ zou gebruiken. Overwegingen bij het tweede deel van het woord, ‘fobie’, leiden naar de verklaring voor de opzet van het meest omvangrijke deel van het boek: Deel II, angsten en afkeer.
Dat gaat als volgt:
   “…Het is volstrekt helder dat het gebruik van de uitgang fobie in het woord islamofobie voor iets anders moet staan dan hier beschreven wordt. De mensen die worden aangeduid als islamofoob zijn zelf echt niet van mening dat ze last hebben van een overdreven of onredelijke angst. Omgekeerd zijn de Organization of the Islamic Conference (OIC) en de elite van de EU ook niet bezorgd om het lijden van mensen die intense angst of spanning ondergaan wanneer ze blootgesteld worden aan uitingen van mohammedanisme: men wil er hard tegen optreden of het zelfs verbieden en alleen volslagen idioten zouden op deze wijze willen optreden tegen angsten of ziekten, laat staan tegen ziekelijke angsten!
Nee, de uitgang fobie in de term islamofobie wordt meer gehanteerd naar analogie van het gebruik in homofobie of xenofobie. Daar staat de uitgang meer voor zoiets als “afkeer van / haat tegen”. In deze beide gevallen is het duidelijk dat de fobie niet staat voor iets dat aanleiding is om aandacht en hulp te organiseren voor “lijders” aan deze aandoening, maar aan iets waarvoor zij zich misschien wel moeten schamen en waar ze in ieder geval mee op moeten houden.
Er is echter een groot verschil tussen homofobie en xenofobie enerzijds en islamofobie anderzijds. Homofobie slaat op afkeer van/haat tegen homofilie: tegen de seksuele geaardheid van mensen dus. Xenofobie slaat op afkeer van/haat tegen buitenlanders. In deze beide gevallen gaat het om afkeer van/haat tegen eigenschappen van mensen. Bij islamofobie echter gaat het niet om een eigenschap van mensen maar om een geheel aan denkbeelden, een ideologie; een cultuur eventueel. Islamofobie zou men dus beter kunnen vergelijken met afkeer van/haat tegen andere ideologieën of culturen: liberalisme, communisme, katholicisme of de cultuur van de koppensnellers bijvoorbeeld. Vanzelfsprekend stellen aanhangers van deze ideologieën of culturen afkeer van of haat tegen hun ideeënwereld ook niet op prijs, maar nergens hoor je over inzet vanuit die stromingen om de afkeer van of haat tegen hun ideeënwereld af te schilderen als “de ergste vorm van terrorisme” zoals de OIC dat wel doet over islamofobie. Dat is vreemd.
Er zou al heel wat gewonnen zijn wanneer de mensen die naar analogie van het begrip “homofobie” het begrip “islamofobie” wensen te hanteren ook in dit opzicht de (sympathisanten van de) homo’s zouden volgen. Dus door onderzoek te verrichten naar de afkeer van het mohammedanisme en op het gedrag dat daaruit voortvloeit in plaats van te pogen de afkeer zelf te verbieden. Een belangrijk deel van zo’n onderzoek zal onontkoombaar gevormd moeten worden door het serieus onder ogen zien van die angst, afkeer, haat. Waar baseren mensen die angstig, afkerig of hatelijk staan tegenover het mohammedanisme die angst, afkeer of haat op?”.

Deel II van dit boek, tevens het belangrijkste deel, vormt een voorzet voor dat onderzoek. Het bevat informatie over en overwegingen bij een aantal van die angsten. Daarbij wordt ook geprobeerd een antwoord te geven op de vraag waar de angst, afkeer, haat op gebaseerd is en bij een deel er van is ook een beoordeling gegeven van de mate waarin die angst, afkeer, haat, begrijpelijk of terecht is

Die angsten komen vervolgens aan de orde in ca 20 hoofdstukken van uiteenlopende lengte. De onderwerpen variëren van de hoofddoek tot gettovorming, van genitale verminking tot adoptie, van slavernij tot de (on)mogelijkheid het mohammedanisme te hervormen. De omvangrijkste van deze hoofdstukken zijn gewijd aan Turkije, Israël en vrouwenrechten. In diverse van deze hoofdstukken komt het thema terug van het lage intellectuele en morele niveau van de islamgeleerden. Bijna allemaal besluiten ze met een of enkele alinea’s waarin teruggekomen wordt op de vraag wat er reëel is aan de angst, wat het meest verontrustende is, in welke mate en op welke wijze de beschreven dreiging ook betrekking heeft op de Nederlandse praktijk.

Het laatste hoofdstuk van deel II heet De andere angst: vàn de mohammedanen en de bezorgden. Daarin worden onder andere de verschrikkelijke gewelddadigheden in de Indiase deelstaat Gujarat van 2002 beschreven waarbij meer dan 1000 doden vielen, merendeels mohammedanen. In aansluiting daarop wordt uiteengezet dat het levensgevaarlijk zou zijn wanneer kritiek op mohammedaanse theorie en praktijk werd overgelaten aan rechts-extremisten en/of christenfundamentalisten.

In deel III wordt vooral ingegaan op de Organization of the Islamic Conference. Het is deze OIC die van het bestrijden van “islamofobie” een speerpunt heeft gemaakt. In Islamofobie? wordt in dit deel voortgebouwd op een boek van de onafhankelijk denkende mohammedaanse utopist Naveed Sheikh. Hij noteert dat er zeer weinig studie verricht is naar het functioneren van de OIC. Overtuigend laat Sheikh zien dat in wezen de OIC zeer ver af staat van een staatsoverstijgende organisatie die zelfs maar in de verste verte het ideaal van herstel van het kalifaat -van de Ottomanen of van de eerste mohammedanen- zou nastreven. Hij wijst er (met instemming) op dat de strijd tegen Israël het bindmiddel vormt.
De strijd tegen islamofobie gaat nu steeds meer de rol vervullen van een tweede bindmiddel voor deze organisatie die eerst en voor alles een netwerk vormt van de politieke en religieuze elites van de lidstaten, waarbinnen men elkaar in de gaten houdt en die tegenover de buitenwereld elkaar de hand boven het hoofd houden. Belangrijkste politieke doel van het boek Islamofobie? is de aandacht vestigen op de mate waarin dit gebeurt.
“De nadruk op buitenlandse inmenging in binnenlandse aangelegenheden van lidstaten staat voor de OIC altijd voorop, ook bij de beoordeling van barbaarse praktijken als steniging. In juni 2004 kwamen in Istanboel de ministers van buitenlandse zaken van de OIC-landen bijeen (Voor sessie 31). In punt 62 van hun verklaring spraken ze zich ook uit over steniging. Geen andere tekst brengt zo pijnlijk aan het licht waar de OIC voor staat:
   “De conferentie sprak haar grote zorg uit over de herhaalde en onjuiste pogingen om islam te associëren met schendingen van mensenrechten en over het gebruik van televisie, radio en de pers om zulke misvattingen te verspreiden. Ze riep op om de ongerechtvaardigde campagnes te stoppen die een aantal niet-gouvernementele organisaties voeren tegen een aantal LidStaten, waarin ze de afschaffing eisen van Sharia-wetten en straffen in de naam van het beschermen van mensenrechten. Ze [de ministers dus] bevestigden het recht van staten om hun religieuze, sociale en culturele eigenheden te handhaven, eigenheden die behoren tot hun erfgoed en die bijdragen aan het verrijken van gemeenschappelijke, universele concepten van mensenrechten. Ze benadrukte dat de universaliteit van de mensenrechten niet gebruikt moet worden als voorwendsel om zich te mengen in de binnenlandse aangelegenheden van Staten en hun nationale soevereiniteit te bespotten. De conferentie veroordeelde ook de beslissing van de Europese Unie om stenigen af te keuren als straf en wat ze inhumane straffen noemen zoals toegepast door een aantal lidstaten in overeenstemming met de islamitische Sharia”
Steniging als verrijking van universele mensenrechten dus.. ..”

De meest schokkende bevinding van het boek staat in de paragraaf Waarom ontbreekt kenmerk 5? in dit deel III. Bij nuchtere beschouwing van wat de OIC schrijft over het begrip islamofobie blijkt onomstotelijk dat die organisatie het mohammedanisme zelf als politieke ideologie ziet. Zij wel!
Naast de OIC komt in dit deel het duivelse samenspel aan de orde tussen ‘gewone’, fundamentalistische en extremistische mohammedanen in het Westen. Een samenspel dat niet georkestreerd is en ook niet als zodanig georganiseerd hóeft te worden om toch in een of andere vorm op te treden in elk land waar meer dan een of twee procent van de bevolking zich moslim noemt. Verder wordt geschreven over zekerheden en onzekerheden met betrekking tot de ontwikkeling in de richting van een Nederlandse of Westerse ‘versie’ van het mohammedanisme.

In deel IV wordt geformuleerd welke politieke stappen in Nederland en de westerse wereld als geheel gezet zouden moeten worden.

In het Nawoord wordt teruggekomen op de noodzaak “de boel uit elkaar te houden”. Daarmee wordt gedoeld op de noodzaak de fundamentalistische predikers en mohammedaanse politici met dubbele agenda, genadeloos inhoudelijk het vuur aan de schenen te leggen om zo hun gezag bij de “culturele mohammedanen” te ondermijnen. Daarmee wordt ook gedoeld op het bestrijden van het wij-zij-denken dat besloten ligt in het oemma-denken. “De boel uit elkaar houden” slaat ook op de noodzaak om die maatschappelijke problemen die hooguit zijdelings verband hebben met de mohammedaanse ideologie aan te pakken, los van de strijd tegen die ideologie. Of het nu gaat om wangedragingen van jongens, de kwestie van de halve nationaliteit, immigratie van analfabeten, het vermoorden en verminken van vrouwen en meisjes: op geen van deze terreinen is het noodzakelijk of wenselijk beleid te ontwikkelen dat specifiek gericht is op mohammedanen. Dat dit beleid in de praktijk wel relatief veel mohammedanen betreft is een andere zaak.

Het boek bestellen kan HIER.

! 

Het boek “Onder criminele moslims” over de ervaringen van een psycholoog in de gemeente Kopenhagen veroorzaakte een grote controverse in Denemarken. De auteur, Nicolai Sennels, liet er een politiek incorrect bom mee vallen. Na de rellen over de Deense Mohammed-cartoons, besloot de psycholoog om te onderzoeken wat er gebeurt met de moslimgemeenschap. Hij bezocht de jeugdgevangenis in Kopenhagen en praatte met ongeveer 150 jonge criminelen.  Sennels onderzocht of er een verband bestaat tussen hun cultureel-religieuze achtergrond en hun agressief of crimineel gedrag.  Zijn conclusies vegen de vloer aan met wat hij noemt de “vier mythen van integratie”.

De eerste mythe is dat culturele verschillen niet relevant zijn. ”Onzin,” zegt Sennels. Het is een feit dat de sociale en persoonlijke problemen ook bij westerlingen kunnen leiden tot asociaal gedrag.  Maar in de islamitische gemeenschap is het percentage van antisociaal en crimineel gedrag “buiten proportie”. 
De tweede mythe zegt dat de oververtegenwoordiging van allochtonen in de misdaadstatistieken wordt veroorzaakt door sociale problemen, niet door hun culturele achtergrond.  ”Dit is niet waar,” zegt Sennels. Volgens de psycholoog moet de invloed van de islamitische cultuur niet worden onderschat.  In het Westen worden agressie en woedeaanvallen gezien als een teken van onvolwassenheid of zwakte, iets om voor te schamen. In de islamitische cultuur zijn agressie en geweld gewaardeerde eigenschappen en zij verheffen iemands sociale status.
Volgens de derde mythe, zijn er weinig extremistische en fundamentalistische moslims. Ook dit is een foute constatering. Na de cartoonrellen sprak Sennels met jonge moslims die niet geïnteresseerd zijn in religie en niet meer naar de moskee gaan, maar die wel in heftige mate hun cultuur willen uitdragen. Religieuze dogma’s spelen daarbij overigens wel een bepalende rol zonder dat de jongeren zich daar steeds van bewust zijn.
De vierde en laatste mythe zegt dat de armoede onder migranten leidt tot sociale problemen.  Volgens Sennels ligt dat toch iets genuanceerder. Moslimouders ondersteunen en motiveren hun kinderen op geen enkele manier om te gaan studeren, een vak te leren en dus een bestaan op te bouwen. Dat is de grootste oorzaak van armoede onder voornamelijk moslims in het westen maar ook in de islamitische thuislanden.
Een op de vier jonge moslims is al veroordeeld.  Geen afgeronde studie, te weinig talenkennis, een sterke afwijzing van onze waarden en een strafblad zijn de elementen die in de weg staan om een fatsoenlijke, goed betaalde baan te vinden.  Het is asociaal gedrag dat iemand arm maakt.  Onnodig te zeggen dat de analyse van Nicolai Sennels commotie veroorzaakte bij de profeten van de multiculturele samenleving.

Is er nog hoop?  Is integratie eigenlijk mogelijk? Sennels heeft er geen vertrouwen in: tal van intelligente en sympathieke mensen uit heel Europa proberen de problemen op te lossen. Miljarden euro’s worden uitgegeven aan deze projecten. Maar de problemen worden gewoon groter en groter. Wat moeten we dan doen?  Sennels mening is dat er bijna geen opties meer zijn. De allerlaatste optie is om de immigratie uit islamitische landen te stoppen en de moslims die niet willen integreren terug te sturen naar een islamitisch land.

! 

Dr. Arjan Plaisier, scriba van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland, schrijft in een column op pkn.nl dat ”met het verbieden van minaretten een groot onrecht aangedaan wordt aan de grote meerderheid van moslims die deel uit willen maken van onze samenleving. Een verbod op een publieke manifestatie van de islam (de minaret) is daarom een slecht signaal. Als christenen hebben we de opdracht participatie van alle mensen, ongeacht levensbeschouwelijke of religieuze achtergrond, actief te bevorderen. Dat doe je niet met zo’n verbod.
Een minaret is een bestanddeel van veel moskeeën. Hoewel er ook moskeeën zijn zonder minaret, en hoewel in bepaalde gevallen dat wellicht de voorkeur verdient, zou een algemeen verbod op de minaret de vrijheid van godsdienst inperken.”
Plaisier komt op voor de vrijheid en gaat verder met: ”Er is in Nederland, en meer algemeen, in West-Europa, vrijheid om kerken en moskeeën te bouwen. Het ware te wensen dat diezelfde vrijheid er ook was in landen als Iran en Saoedi Arabië. Daar is het christenen verboden een kerk te bouwen of worden ze ernstig belemmerd dit te doen. Daar worden bevolkingsgroepen ernstig gediscrimineerd. Dat mag echter niet betekenen dat de vrijheid die ons lief is, voor moslims wordt ingeperkt. Als christenen moeten we opkomen voor de vrijheid van moslims hun geloof publiekelijk te kunnen belijden.”
Het is in hem te prijzen dat hij geen kwaad met kwaad wil vergelden, maar hij geeft er ook ontstellend naief en/of dom blijk van weinig kennis te hebben van de intolerantie en veroveringsdrift van de islam en de gevolgen die dat zal hebben voor zijn kerk. Gelukkig kreeg hij wat commentaar van lezers van het Nederlands Dagblad:

Als Jezus al zo te keer ging tegen de vrome Joodse schriftgeleerden, wat denkt u dat hij zeggen zou over de Joden- en Christenenhatende en vervolgende Islam. Nu kan men natuurlijk tegenwerpen dat hij toch niet onvriendelijk was tegenover de Romeinen die toch ook heidenen waren. Het antwoord hierop is dat er in het Romeinse rijk met zijn veelgodendom volledige vrijheid van godsdienst was en niemand werd lastig gevallen om wat hij geloofde. Zelfs de Joden die slechts één God vereerden lieten ze daarin vrij. Het conflict met het Christendom kwam pas later op gang toen van Christenen geëist werd aan heidense gebruiken deel te nemen. Het probleem met de Islam is dan ook niet dat ze er een bepaald geloof op na houden. Maar dat de aard van dat geloof onverdraagzaam en agressief is tegenover ieder ander, met alle vreselijke gevolgen al 1400 jaar lang en de nog steeds voordurende onderdrukking en vervolging van Joden, Christenen en ongelovigen in vrijwel alle Isamitische landen. Christenen hebben daarom niet alleen het recht , maar dienen het zelfs als hun Christelijke plicht te beschouwen er voor te pleiten, dat aan de Islam niet dezelfde rechten worden verleend als aan de overige erkende godsdiensten. Tot op het moment dat de leer van de Islam zodanig zal worden aangepast dat de staatshoofden en de geestelijkheid van de Islamitische landen openlijk kunnen verklaren, dat Joden en Christenen in hun landen zullen worden beschermd en dezelfde rechten als moslims zullen worden verleend en dat ook daadwerkelijk zullen tonen.
Als toelichting:
“Turkije, Maleisië, Iran, Jordanië, Saoedi-Arabië, Marokko zijn nog altijd ver verwijderd van religieuze tolerantie zoals we deze kennen in Midden-Europa.In turkye is officieel weliswaar vrijheid van godsdienst. Maar in de praktijk worden christenen aan de Bosporus gehinderd, bespioneerd, vervolgd, in sommige gevallen zelfs met de dood bedreigd! Christelijke kerken mogen in Turkije geen huizen of grondstukken kopen, geen scholen of kloosters oprichten. ”Bestaande instellingen worden systematisch overgegeven aan verval. Gevolg: De Duitse Evangelische gemeente in Ankara houdt haar godsdiensten op het terrein van de Duitse ambassade. In Saoedi-Arabië is het voldoende om wanneer christenen een kruis of een Bijbel bij zich dragen om hen maandenlang in de gevangenis te gooien. Zelfs in de eigen woning is het christelijke gebed verboden! Een katholieke gastarbeider van de Filippijnen kwam in de gevangenis terecht, omdat hij op een foto in zijn portefeuille een rozenkrans bad. Verboden! In Iran heerst de strenge sharia: wie tot het christendom ”converteert”, reclame voor christenen maakt, wordt met de dood bestraft. Bijeenkomsten van christenen vinden – net als in het oude Rome – in het diepste geheim plaats in kelders en schuren. Jongste geval: Ehsan Fattahian († 28), een christen uit het noorden van Iran die het opnam voor de Koerden. Vanwege ”afvalligheid van God” werd hij door het revolutionaire gerechtshof ter dood veroordeeld. Het vonnis (dood door ophanging) werd – ondanks internationale protesten – op 11 november 2009 om vier uur in de ochtend voltrokken.”

Ik neem aan dat Plaisier weet heeft van de ernstige waarschuwing die Jezus uitspreekt vlak voor Zijn Hemelvaart tegen Zijn volgelingen,aangaande de komst van vele valse profeten?
Nou een ding is overduidelijk, mohammed is mega vals!
Onze overheid(nota-bene ook CU)geeft de volgelingen van mohammed alle ruimte om hun moskeeën(lees afgoden offerhoogten) te bouwen.Minaretten zijn een duidelijk teken dat deze afgodsdienst intolerant is en op zeker moment zullen ze laten zien dat ze geen andere Godsdienst naast zich dulden.Minaretten las ik in een colmn zijn net als de opgestoken middelvinger.
Wat het beleid van de PKN/CU betreft hoe vuil kun je je handen maken in de politiek?

Plaisier is ook in andere columns ruimdenkend over de islam: ”zal de aanwezigheid van de islam in West-Europa in het algemeen en Nederland in het bijzonder gewoon geaccepteerd moeten worden.”

En bij de overwinning van de PVV in het Europese parlement: ”In de eerste plaats moet duidelijk zijn dat de kerk zich niet kan verenigen met standpunten die erop gericht zijn moslims als criminelen of potentiële criminelen te bestempelen. Wanneer gesproken wordt over het verwijderen van (groepen) moslims uit Europa moet dit met kracht weersproken worden. We zien de deportatie al voor ons, met alle associaties die dat oproept.”

Ja ja, de toon is weer gezet. Indirect vergelijkt hij Wilders met Hitler.

! 

Een beetje humor op z’n tijd voorkomt veel narigheid.

! 

Als schoolkind in de Gazastrook leerde de 61-jarige Nonie Darwish niets dan haat tegen de Joden. Nu ijvert de schrijfster voor een einde van de Arabische haatpropaganda en voor vrede met Israël. “De Arabische wereld moet de Palestijnen helpen in plaats van ze te gebruiken.”
Haar vader generaal Mustafa Hafez werd in 1950 door de president van zijn land, Gamal Abdel Nasser, naar de Gazastrook gestuurd. De Gazastrook was toen twee jaar daarvoor bezet, en dat zou aanhouden tot 1967. Nonie reisde als kleuter met hem mee. De reden waarom haar vader naar de Gazastrook verhuisde hoorde ze pas jaren later. In opdracht van Egypte richtte haar vader de Fedayeen al-Islam op. Fedayeen al-Islam betekent vrijheidsstrijders voor de Islam en verwijst naar de gewapende strijd tegen elke vorm van slavernij. De Egyptische tak werd met behulp van de nazi´s opgericht en leverde gedurende de oorlogsjaren (´40-´45) strijd tegen de Britse bezetting van Egyptisch land rond het Suez-kanaal.
Onder de bezielenden leiding van generaal Nonie werden in Israël zeker vierhonderd Joden vermoord tot hij in 1956 tijdens een tegen Israël gerichte actie gedood werd. Nonie was toen acht.
Heel haar kindertijd werd haar ingeprent dat ze de Joden moest haten. “Ik heb altijd Israël de schuld gegeven voor de dood van mijn vader, want dat is wat ik altijd te horen kreeg. Ik heb me nooit afgevraagd waarom Israël mijn vader had gedood. Wat ik te horen kreeg was ´Ze hebben je vader in koele bloeden vermoord omdat je vader een vrijheidstrijder voor Mohammed was´. Direct na de dood van mijn vader zijn we terug gegaan naar Egypte,” vertelt Nonie. “Ik spreek regelmatig met mensen die denken dat er geen sprake was van terrorisme tegen Israël vóór de oorlog van ‘67. Nu zegt men: ‘er zou geen terreur tegen Israël zijn als Israël geen Palestijnse gebieden bezette’. Maar tot 1967 leefde Gaza en de westelijke Jordaanoever onder Arabisch bewind, en ze werden toen ook gebruikt voor geweld tegen Israël. Ik vraag me in alle ernst af hoe het komt dat er zo lichtzinnig over terrorisme tegen Israël gedacht wordt.”
Nu behoort Nonie tot een netwerk van ‘Arabieren voor Israël’, een kleine groep Arabische-Amerikanen die zich heftig verzetten tegen het obscurantisme en fanatisme die een groot deel van de moslimwereld domineren. Ze wil met name dat de Arabische wereld eindelijk het bestaan van Israël aanvaardt, en, zoals ze het zegt, “de Palestijnen helpt in de plaats van ze te gebruiken.”
Tijdens een discussie met de Arabische zender Al-Jazeera werd haar herhaaldelijk de vraag gesteld: ‘Hoe kunt u zoiets doen, ze hebben uw vader vermoord’. “Maar ik ben er van overtuigd dat we moeten stoppen met het tellen van de doden maar dat we er beter aan doen om aan de levenden te denken,” zegt Nonie in een interview in Brussel.
Nonie zij tijdens het zelfde interview in Brussel dat ze verbaasd is over de luchthartigheid waarmee zovele Europese prominenten menen dat er ‘natuurlijk’ met Hamas moet gepraat worden. “Voor men met iemand gaat praten, moet men toch weten aan wie men legitimiteit wil gaan geven. Hamas is fundamenteel een terreurorganisatie. Maar dat niet alleen, het is ook een radicale islamitische organisatie. Dat is een zeer betekenisvolle combinatie. Hamas is niet uit op vrede met Israël, maar op de vernietiging van Israël. Dat staat duidelijk beschreven in het Hamas-handvest,” gaat ze verder. In het handvest van Hamas staat ‘Er is geen oplossing voor de Palestijnse kwestie behalve door jihad’.
“Degenen die denken dat dit maar loze woorden zijn, begrijpen niets van de sfeer in de Arabische en moslimwereld,” zegt Nonie. “De buitenwereld, die geen Arabisch kent, beseft niet in welk een Jodenhaat Arabische kinderen worden opgevoed. Wanneer Arabieren onder elkaar praten, dan spreken ze niet over vrede, maar over de vernietiging van Israël. Alleen wanneer er een westerling aanwezig is, nemen ze schoorvoetend het woord vrede in de mond.”
“Bijna mijn hele leven werd verwoest door die indoctrinatie. Op de lagere school (in Gazastad) heb ik nooit iets anders geleerd dan haat tegen de Joden en wraak. Vrede was nooit een optie. Elke dag lazen wij jihadistische gedichten hardop voor en beloofden wij als martelaars in de jihad te zullen sterven. Oudere kinderen leerden wapens gebruiken. Men vertelde onze de vreselijkste leugens over Joden. Joden bereidden gebakjes met het bloed van Arabische kinderen. We mochten nooit een snoepje van een onbekende aanvaarden, want dat kon een Jood zijn die ons daarmee wilde vergiftigen.”
“Toen president Nasser na de dood van mijn vader ons huis bezocht, vroeg hij aan ons, de kinderen: ‘Wie van jullie zal later Joden vermoorden om jullie vader te wreken?’ Ik kreeg daardoor de indruk dat ik het mijn vader verplicht was om later Joden te vermoorden.”

Apen en varkens
De grote grief van Nonie tegen de Arabische wereld, zeker tegen de landen die uitpuilen van de petrodollars, is dat ze de ‘Palestijnen’ nooit wezenlijk hebben geholpen. De rijke olielanden geven liever geld uit aan de terreurorganisaties in die gebieden dan dat ze het zullen besteden aan ontwikkeling van deze gebieden. “De Palestijnse gebieden zijn en blijven voor hen uitvalsbases voor de strijd tegen Israël. Palestijnen krijgen ook geen kans duurzaam een nieuw leven op te bouwen in de Arabische landen. In Europa en Noord-Amerika kunnen ze staatsburgers worden. Maar een Palestijn kan in Egypte of Syrië geboren worden, leven en sterven zonder ooit de nationaliteit te krijgen. Zij moeten vluchtelingen blijven, of ze willen of niet, als menselijke tijdbom tegen Israël.’
Nonie vindt dat Europa niet moet betalen voor de heropbouw van wat in de Gazastrook is vernield. “Dat moeten de rijke olielanden doen. Anders zullen ze met dat geld weer terroristen gaan betalen.”
De journaliste en schrijfster is verbaasd over de eenzijdige Europese kijk op het conflict in het Midden Oosten. “Ik heb altijd naar het Westen gekeken voor vrijheid, democratie, voor een evenwichtige visie op problemen en conflicten. Maar in Europa is die er nu niet. Israël wordt als enige schuldige voorgesteld, zonder aandacht voor het Arabische gebrek aan vredeswil.”
”Kijk eens naar Gaza, Israël heeft zich helemaal uit dat gebied teruggetrokken, het heeft Gaza jodenvrij gemaakt. De plaatselijke leiders hadden een keuze, ze konden het gebied goed besturen, en kansen scheppen voor de jongeren. Maar Hamas koos voor machtsstrijd met Fatah, en voor geweld tegen Israël. Het vermoordde in koelen bloede Palestijnen die zijn visie niet deelden. En het gebruikt Gaza om Israël te beschieten.”
Nonie vertelt dat er in de gehele Arabische wereld een constante propaganda wordt gevoerd, niet alleen om Israël te vernietigen, maar ook om alle Joden van de aardbodem te vegen. De beste plaatsen om dit doel te bereiken zou via de Gazastrook, Samaria en Judea kunnen omdat deze grenzen ‘het zwakst zijn’.
De moslimwereld staat ook bol van regelrechte jodenhaat. “Volgens vele moslimleiders zijn de Joden ondermensen voor wie geen gerechtigheid of mededogen kan gelden. Sheikh Tantawi, de hoogste moslimgeestelijke (Groot-Imam van de Al-Azhar universiteit in Cairo) noemde de Joden onlangs ‘de vijanden van Allah, de afstammelingen van apen en varkens’. De Egyptische geestelijke Muhammad Hussein Ya’qoub heeft gezegd: ‘De Joden zijn de vijanden van de moslims, ongeacht de bezetting van Palestina. We zullen hen bevechten, verslaan en uitroeien, tot er geen enkele Jood meer overblijft op het aangezicht van de aarde’. Doorheen geven de islamitische geestelijken de Joden de schuld voor al het kwaad in de wereld, zelfs voor 9/11. Duidt dat op vredeswil? Wat zou de reactie zijn als een katholieke aartsbisschop, als de paus zoiets zei?” vraagt Nonie.
Nonie verwijst naar het Egyptisch-Israëlisch vredesakkoord van 1979. “Toen heeft Israël de Sinaï teruggeven, 90 procent van het gebied dat het in de oorlog van 1967 bezet had. Egypte heeft dat gebied gerecupereerd en heeft vervolgens president Sadat vermoord. Nooit zijn de betrekkingen genormaliseerd en nooit is een ware toestand van vrede geschapen.”
Het meisje uit de Gazastrook heeft een lange weg moeten bewandelen om los te komen uit de haatindoctrinatie. Deze weg verliep via de Amerikaanse universiteit in Caïro en studies in het Westen. “Weet u dat ik toen voor het eerst hoorde dat Jeruzalem de heilige stad van de Joden is, dat de grote moskee daar gebouwd is op Joodse ruïnes en dat het verboden gebied is voor moslims? Wij leerden op school dat Jeruzalem de heilige stad van de moslims is, die bezet wordt door vreemdelingen die daar niets te zoeken hebben.”
Het Westen, met zijn vrije meningsuiting en vrij wetenschappelijk onderzoek, was voor haar een spiegel, vertelt Nonie Darwish. “Een spiegel dwingt je naar jezelf te kijken. Dat kan een pijnlijk proces zijn, maar het is noodzakelijk.”
Tijdens dat proces heeft Nonie de islam verlaten, zonder zich tot een andere godsdienst te bekeren. Ze wordt aangesproken door de boodschap van naastenliefde van het christendom, en meer algemeen door de joods-christelijke waarden. Ze is er niet minder Arabisch om gebleven. Telkens weer herhaalt ze dat haar strijd voor vrede met Israël een strijd is voor bevrijding van de Palestijnen, van alle Arabieren, vooral van de jongeren. “De Arabische jongeren hebben geen jihad maar jobs nodig.”
”Mijn cultuur van oorsprong is dringend aan hervorming en modernisering toe. Ze moet zichzelf in de spiegel bekijken. De beste dienst die het Westen aan de islam kan bewijzen, is die spiegel te zijn. Appeasement en tolerantie ten aanzien van intolerantie is geen deugd, het is zware nalatigheid. Het haatdiscours en de terreur maken niet alleen onschuldige slachtoffers, ze vernielen ook het moreel weefsel en de kwaliteit van de Arabische cultuur.”
Vreest ze voor haar veiligheid? Krijgt ze veel haatboodschappen? “Ja, ik word bedreigd. Ik moet voorzichtig zijn, maar ik wil niet zwichten voor de bedreigingen. En ja, ik krijg haatboodschappen, maar na interviews op Arabische zenders krijg ik ook veel boodschappen van steun. Veel Arabische mensen willen ontwikkeling en vrijheid, en vinden het na zestig jaar Arabisch-Israëlisch conflict hoog tijd de bladzijde om te slaan.’

Eerder verschenen op: Bekijkhetmaar

! 

Dit filmpje laat zien dat de wereld veranderd en dat er een tijd komt dat de islam de dominante religie is. Als dat gebeurt zal het onze gehele cultuur vernietigen. Overal waar de islam de dominante religie is geworden, zijn duizend jaar oude culturen met grof geweld vernietigd. De islam is geen liefdevolle religie die vrede, liefde en vergiffenis predikt, maar een zeer wrede sekte die het geloof met het zwaard aan het verspreiden is. Elke dag zien we er de beelden van: de bomaanslagen; de christen- en jodenvervolging; de vrouwenonderdrukking; de homohaat. En dat alles uit naam van een god van de wraak en een moordende en verkrachtende ”profeet”. Alles wat ons lief is zal ons afgenomen worden en de wraak van de mohammedanen zal afschuwelijk zijn als we ons niet bekeren tot de islam of op z’n minst de dhimmiestatus aannemen.
Het is tijd om ons voor te bereiden op een oorlog. Want die oorlog komt er. De geschiedenis herhaalt zich keer op keer. Een oorlog die alleen gewonnen kan worden als we standvastig zijn en net zo wreed als de robots van de islam. Tussen nu en vijfentwintig jaar zal die oorlog een aanvang nemen. Wees voorbereid!

! 

Onlangs verscheen het ophefmakende boek Oesters of meguez van Omar B., een Marokkaan die sinds enkele jaren in Borgerhout woont en een homoseksuele relatie heeft. Omar B. is een schuilnaam, want de auteur vreest voor bedreigingen vanuit zijn gemeenschap. Net zijn seksuele geaardheid bezorgt hem zorgen. Op elke bladzijde van dit openhartige boek voel je de onaanvaardbare schande die homoseksualiteit betekent binnen de Marokkaanse gemeenschap in België en voor zijn familie in het thuisland. Het gevolg is een dubbel bestaan waarin leugens en schijn belangrijker worden geacht dan liefde en waarheid. Omar B. geeft geen persoonlijke interviews, die verlopen uitsluitend via e-mail. Hierna volgt het interview dat we met Omar B. hadden.

Je schreef een boek over de homoseksuele geaardheid van Omar B. Waarom doe je dit onder een schuilnaam?
Omar B: Omdat ik bang ben.Want mijn familie en mijn omgeving zouden niet accepteren dat ik mij zou laten kennen als homo. Mijn familie denkt nog altijd immers dat mijn homoseksuele ‘avonturen’ zonden van mijn jeugd waren. Maar er is nog een meer belangrijke reden waarom ik anoniem wil blijven. Bij Marokkanen is homoseksualiteit helemaal taboe. Vele allochtonen zeggen dat zoiets in hun cultuur niet bestaat, dat het iets is van Westers decadentie. Als je zoals ik schrijf dat het wel bestaat, kan gebeuren wat er met Carim Bouzian gebeurd is. Nadat hij zich op televisie ‘oute’ als homo moest Carim een maand lang onderduiken omdat allochtonen hem met dood bedreigden. Dat wil ik niet.

Lees hier het hele interview!

! 

Herman van Veen, een groot artiest die prachtige liedjes en conferences heeft gemaakt, is ernstig bedreigd omdat hij zijn mening verkondigde over de Partij voor de Vrijheid. Hij vindt de PVV geen democratische partij omdat er geen sprake is van invloed op uitgangspunten en beleid door leden. Technisch gesproken heeft hij daarin volkomen gelijk. De vraag waarom Wilders hiervoor kiest mag duidelijk zijn, maar is in dit verband even niet aan de orde. Dat hij daarbij verwees naar de NSB was wellicht niet zo handig, maar hij gebruikte dat als voorbeeld en als waarschuwing om de PVV niet dat te laten worden wat de NSB uiteindelijk is geworden. Inplaats van inhoudelijk op hem in te gaan (een verwijt dat veelvuldig terecht gemaakt wordt als het om tegenstanders van Wilders gaat) wordt Van Veen uitgemaakt voor alles wat mooi en lelijk is. Het minst lelijke is dan nog ”Veenlijk”.
Van de inhoud van de e-mails die hij kreeg lusten de honden geen brood. Dat ging van scheldpartijen tot regelrechte doodbedreigingen.

Voor de Vrijheid
De PVV staat voor Freedom of Speech. Het vrije woord dus! Zeggen wat je wilt zonder bang te zijn dat je daarvoor wordt bedreigd of zelfs vervolgd. Wilders is voor het gerecht gedaagd om hem dat vrije woord te ontnemen. En wat zie je nu gebeuren? Dat aanhangers van Wilders anderen het vrije woord willen ontnemen. Wilders moet zich maar eens afvragen of hij dit soort volgelingen wel wil hebben. Volgelingen die een grote bek opzetten zodra Wilders op zijn uitspraken wordt aangevallen en bekritiseerd, maar anderen het recht op een eigen, vrije mening ontzeggen. Dat is waar Herman van Veen en anderen bang voor zijn: dat dit soort tuig uiteindelijk het gezicht van de PVV gaat worden. Geert, behoed ons daar in godsnaam voor!

!