neerlandsbloed.net

U vraagt zich terecht af waarom TrefPunt Europa op zwart is gegaan. Welnu, als forumlid hebt u recht om te weten wat de reden is: daarom de aanleiding, de uitvoering, en de redenen om te stoppen:

In ‘58 zijn wij als vluchteling vanuit een Oostblokland in Duitsland geasyleerd, omdat we vanuit een vorig Duits gebied stammen. Mijn moeder, broer en ik.
Mijn vader was krijgsgevangene in Engeland en is naar later bleek daar overleden aan stoflongen door de dwangarbeid. Omdat mijn moeder van Nederlandse afkomst is, werd er bij ‘ons thuis’ nederlands en duits gesproken.
Familie in Nederland wilde ons na de gelukte vlucht niet opnemen omdat mijn moeder ‘een vuile moffenhoer’ was, en wij ‘vuile rotmoffen’. 2 cent tekort voor een buskaartje: opgerot: ga maar kopen.!

Wat èchte discriminatie is weten we dus als geen ander heel goed uit eigen ervaring. Geen hedendaagse gesoepsidieerde roeptoeter heeft daar enig idée van….

In Nederland kregen we geen uitkering, kinderbijslag, huisvesting of andere hedendaagse ‘rechten’.
De Deutsche Sozial Außchuß heeft voor mijn broer en mij de scholing betaald. Eerst het duitse gymnasium in den Haag, later ook -als lening- de universiteit. We woonden in een sousterrain -een keldertje- in Dordrecht.
Mijn moeder maakte de plee´s schoon bij bedrijven en Nederlanders van ‘betere stand’ om te kunnen overleven.

Na mijn studie ben ik gaan werken voor een frans amerikaans bedrijf in de oilfields. 14 jaar was ik deployed in allerlei Arabische en Afrikaanse landen.
Nét voor het gebeurde in München trad ik in dienst bij de Duiste overheid, bij een afdeling van Justitie. Later werd dat GSG9.
Mijn werk was Beobachtungs- en IT-Technicus van de Docu-eenheid van BPOLGSG9. Ik blijf daarover liever -zeker hier- wat op de achtergrond.
Op de universiteit voor Economie en Techniek in Budapest studeerde ik communicatietechnieken. In Darmstadt promoveerde ik. Nu ben ik sinds enkele jaren de tech. engineer voor een Amerikaanse Satelliet-onderneming en verantwoordelijk voor dataverbindingen van bedrijven, overheid en leger in de EMEA region. Ik ben zodoende ‘af en toe wel eens van huis’.
Sinds de aanvang van het Internet ben ik eigenaar van een Internetprovidings bedrijf in een ex-Oostblokland.
Ik spreek naast Duits dus ook een beetje Nederlands, Frans, Hongaars en Arabisch. En da’s soms best wel eens handig.

Omdat ik zie wat er aan het gebeuren is in Europa, met name o.a. in Nederland en Duitsland en de islamisering van Europa, voelde ik me verantwoordelijk om met de mogelijkheden die ik heb een platform te bieden aan allen die tegen die ontwikkelingen willen fulmineren.
De ban die het opinie-blad Elsevier een groep commenters onlangs oplegde was voor mij aanleiding een commenting platform te bieden aan ook die groep bannelingen.
Ikzelf heb overigens géén ban bij Elsevier, ook nooit gehad, maar begrijp nu wel heel goed de redenen dat Elsevier die maatregelen wel móest nemen.
Een groep vrijwilligers die mijn mening en opvattingen deelt hielp ons bij het binnen enkele dagen online brengen van dat plaform .
Mijn hulde en dank voor deze gedreven vakmensen.! De directe toegang tot al mijn resources was daarbij -zo is gebleken- uitermate nuttig. Dat commenting platform is uiteindelijk dus het u bekende forum geworden.

Ik zal u de details onthouden over wat er in de achtergrond speelde aan haatmails, bedreigingen en recent zelfs inbraken in mijn -zeer goed- beveiligde PC systemen. Dat -als deskundige- baart mij het meeste zorg.
Het zijn geen amateurs die even proberen een servertje of een PC te hacken. Dit zijn professionals, die verdomd goed weten waar ze mee bezig zijn.
Nu vorige week complete bestands-directories -vreemd genoeg alles alléén van tref.eu- verdwenen bleken te zijn en die met moderne technieken niet meer terug te halen waren, heb ik besloten onmiddellijk te stoppen met het forum en de website www.tref.eu in de huidige vorm.
Ik weet hoe Securitate (Roe) en de Stasi (DDR) werkten, en heb er gezien het hele beeld vandaag de dag in NL en EU geen enkele ‘zin meer an’ om hiermee verder te gaan en er werk, vrienden en misschien wel levens mee op het spel te zetten. Nee, ik ben niet bepaald paranoide; ik zie heel duidelijk wat er gaande is.

Zoals Balkenende, Bos, c.q. Hirsch-Ballin en hun UN en EU kliek redeneren: er zijn in de geschiedenis van de mensheid al heel wat beschavingen verdwenen, denk aan Maya’s, Inca’s, Romeinse, Griekse, Farsi, Dogon beschavingen etc., dus het is niet ondenkbaar dat onze beschaving ook ten onder zal gaan; zal diffuseren in een groot Islamitisch Rijk. We zijn, merken u en ik, al heel hard op weg of u nu wilt of niet.

” We moeten dat niet willen voorkomen door oorlog te voeren, maar proberen sámen in de toekomst verder te gaan.”
*kuch*
Dat vindt dit reli-fanaten multikul Kabinet, dat aktief die ‘diffusie’ bevordert. Dialoog dus…!? U ziet het in ieder geval rondom u heen al hoe het voor u allen NU eruit gaat zien.
Ik wilde het anders, ik heb gezien wat de islam in al die landen teweeg heeft gebracht, waar het toe leidt en wat het betekent voor de arme vlaggen verbrandende donders die er aan zijn onderworpen, geindoctrineerd vanaf hun prille levensjaren door haatzaaiende ‘geleerden’, hun imaams. Dezelfde goochems die uw regering nu in het leger binnenhaalt.
Ik heb mijn best gedaan om aan mensen die voor vrijheid en vrijheid van menigsuiting vechten een platform te bieden. Om schreeuwers, criminelen en infiltranten zoals Duivendak, Halsema (de kampioene ‘consuminderaar’), Tofik, Albayrak, Abutalib, Bouchibti, Karabulut, Koşer etc. en softe grefo-onbenullen zoals Slob, Rouvoet, Donner, Balkenende c.s. tegengas te geven, argumenten aan te dragen dat het anders moét, omdat het volk dat zij vertegenwoordigen het anders wíl.
Maar pissen tegen een orkaan in heeft geen zin: ik geef het daarom dan ook op. Nederland en Europa krijgen uiteindelijk de Regering en Leiders die het verdient.!

En ik vraag mij dan ook -tot besluit- heel sterk af of de kliek rode- en reli-fanatieke regenten in NL en de EU zal toelaten dat de PVV ooit de grootste politieke partij van Nederland zal worden en daardoor de Minister President van een volgend Kabinet zal leveren. Ik persoonlijk denk van niet. Maar help het u hopen.

dirkovision

Er wappert tegenwoordig tijdens de dodenherdenking op 4 mei altijd wel ergens een Marokkaanse vlag. Nu weer in Utrecht. Daarmee wordt gezegd dat Marokkaanse troepen Nederland hebben verdedigd in 1940 en bevrijd in 1945. Dat is een leugen zoals al in 2004 J. Hey uit Hengelo is aangetoond. Dat wil overigens niet zeggen dat Marokkaanse, Tunesische en Algerijnse troepen niet hard gevochten hebben. Dat hebben zij zeker wel en met name in de Ardennen in mei 1940 hebben zij het Duitse leger enige vertraging bezorgd in haar opmars naar Frankrijk.

Toen Frankrijk eenmaal gecapituleerd had, koos Frans-Marokko de kant van de Vichy regering, dus de kant van de nazi’s. .
In November 1942 na de landing van de Engelse troepen in Marokko, werd Tunesië de basis voor de strijd tegen de Duitsers en Italianen in Noord-Afrika. Marokko kon toen niet anders dan de kant van de geallieerden te kiezen. Puur opportunisme dus!

De Marokkanen waren geen idealisten die zo nodig tegen de nazi’s wilden vechten. Zij hadden dienst genomen in het Franse leger omdat zij in Marokko aan de geeuwhonger lagen. Als soldaat kregen zij in ieder geval dagelijks te eten en nog een klein soldij ook. Het maakte de Marokkaanse (en andere Noord Afrikaanse) soldaat helemaal niets uit tegen wie hij moest vechten. Zij zochten en vonden een beter leven dan dat zij hadden in hun dorpjes waar geen werk was.

Monte Cassino

De mythe van Monte Cassino wordt ook nog steeds in stand gehouden: Marokkaanse soldaten hebben de Duitsers daar verslagen zo gaat het verhaal. Dat is niet helemaal waar. Dat de Marokkanen en Algerijnen een grote bijdrage hebben geleverd kan hen niet worden ontzegd, maar zonder de gevechten die daaraan vooraf gingen hadden ook deze Noord Afrikaanse troepen  het niet gered.

Om te beginnen werd er op 15 februari 1944 al 435 ton aan bommen op het klooster en de omliggende bergwanden gegooid. Direct daarop volgde een aanval van de geallieerden die op 18 februari volkomen vastliep. Opnieuw werden daarna de ruines flink gebombardeerd waarna van 15 tot 25 maart hevige aanvallen op de Duitsers plaatsvonden. Ook dat leverde niets op. Vervolgens werd de vierde slag om Monte Cassino uitgevochten door het Poolse 2^e korps op 11 en 12 mei. Weer liep de aanval vast en werden er zware verliezen geleden. De tweede aanval van de Polen, op 17 mei, werd uitgevoerd met hulp van Franse hulptroepen bestaande uit Algerijnse en Marokkaanse bergbewoners. Op 18 mei slaagde een Poolse eenheid er in om de ruines te bezetten.

De inzet van de Noord Afrikaanse soldaten is groot geweest, maar niet groter dan die van de andere geallieerde troepen.

Marocchinate
Na de overwinning zwermden duizenden Goumiers en andere koloniale troepen uit over de omringende heuvels. Moordend en verkrachtend trokken de soldaten van dorp naar dorp. Meer dan 800 mannen die hun dochters en vrouwen probeerden te verdedigen werden ter plaatse doodgeschoten en een geschat aantal van 2000 vrouwen in de leeftijd van 11 tot 86 werden vaak meermalen verkracht.
Dit leidde er toe dat de paus het niet goed vond dat deze Noord Afrikaanse verkrachters deelnamen aan de intocht van de geallieerden in Rome. Dat had dus niets te maken met het feit dat het hier om islamitische troepen ging die het katholieke Rome niet in mochten.
Vandaag de dag staat in Castro dei Volsci het monument “Mamma Ciociara” ter nagedachtenis aan deze oorlogsmisdaad. In 1960 ontving Sophia Loren een Oscar voor haar rol in de film “La Ciociara” die is gebaseerd op deze gebeurtenissen.

Niet alleen in Italië gingen Marokkanen en Algerijnen zich te buiten aan verkrachting en moord. Eenmaal in Duitsland werden in Freudenstadt, een plaatsje in het Zwarte Woud, na de overgave van de Duitsers op 17 april 1945, 500 vrouwen verkracht. In Stutgart werden na de overgave 2000 vrouwen de ondergrondse metro in gedreven en verkracht. In de week daarna werden meer vrouwen verkracht in Stuttgart dan in heel Frankrijk tijdens de Duitse bezetting.

Franco
Tijdens de Spaanse burgeroorlog maakte Franco ook al gebruik van Marokkaanse troepen uit het Riff-gebergte. Franco gaf de Berbers alle vrijheid om dood en verschrikking te zaaien. De Marokkaanse eenheden begingen aardig wat misdaden tegen de menselijkheid in veel Spaanse steden zoals o.a. Toledo. Zij vielen burgers lukraak aan en maakten geen onderscheid tussen militairen, vrouwen, kinderen en bejaarden

Schande
Dat er nu in Nederland Marokkaanse vlaggen worden gehesen en het Marokkaanse volkslied wordt gespeeld is een schande en gebeurt uitsluitend om de jonge Marokkanen een gevoel van trots te geven en om er voor te zorgen dat zij niet met kransen gaan voetballen. De geschiedenis van de Marokkaanse soldaat in de tweede wereldoorlog is niet iets om trots op te zijn. Deze soldaten waren geen idealisten. Het interesseerde hen niets aan welke kant zij vochten. Dat in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Amerikaanse, Engelse, Poolse en Russische soldaat. De Amerikanen en Engelsen waren ook niet allemaal idealist, maar dachten voor een goede zaak te vechten.
Het mag algemeen bekend zijn dat de Russen ook als beesten hebben huisgehouden in Berlijn en andere steden. Maar dat zou je nog kunnen zien als vergelding voor hetgeen de Duitsers in Rusland hebben gedaan. De Noord Afrikaanse soldaat was slechts een huurling, niet meer en niet minder.

Arm Nederland om zo toe te geven aan islamitische terreur.

Bronnen:
http://www.go2war2.nl/nld_act_forum.asp?id=1758
http://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_om_Monte_Cassino
http://en.wikipedia.org/wiki/Marocchinate
http://en.wikipedia.org/wiki/Goumier
http://islamineurope.blogspot.com/2008/10/spain-francos-moroccan-soldiers.html

De fascisten hebben het voor elkaar: Geert Wilders moet voor de strafrechter verschijnen voor het aanzetten tot haat en discriminatie. Bovendien heeft hij de moslims beledigd. En met fascisten bedoel ik Els Lucas, het aandachtsgeile, links terroristische mannetje Rene Damen, Gerard Spong, Mohamed Rabbae, Ali Eddaoudi, Haroon Raza, het bestuur van de El Tawheed-moskee in Amsterdam en Nasr Joemman om er maar een paar te noemen. Waarom noem ik hen fascisten? Wel, om met Afshin Ellian te spreken, als je een opinie moet bestrijden met het strafrecht, kun je net zo goed naar Zimbabwe gaan. En voor Zimbabwe kun je elk land noemen dat opinies bestrijdt met strafrecht zoals daar zijn Indonesie, Iran, Egypte, Jordanie, Saoedie Arabie, Gaza en nog een paar van die fascistische landjes waar je de mond gesnoerd wordt als je voor de machthebbers onwelgevallige uitlatingen doet over de islam.
Nu is Nederland dus verworden tot een land waar de monden worden gesnoerd van mensen die een onwelgevallige mening verkondigen. Een onwelgevallige mening over de islam. Zou hetzelfde over het christendom zijn gezegd door Wilders, dan had er wellicht wel iemand aangifte gedaan, maar tot een strafzaak had het nooit gekomen.
Wilders heeft nooit opgeroepen tot geweld, hij heeft enkel zijn mening verkondigd over de islam en de koran fascistisch genoemd.
Daarom verwijs ik nog even naar hetgeen hier al eerder gepubliceerd is, namelijk een kort onderzoekje van een student op het forum van Amsterdamse Studenten Debatvereniging Bonaparte naar de fascistische trekjes van de koran:

Fascistisch is een verzamelnaam voor opvattingen die berusten op autoritaire, nationalistische, corporatistische of dergelijke extreem-samenhorige (waarin met name die samenwerking voor het groepsverband verplicht en niet optioneel is) denkbeelden.

De koran toetsende aan die definitie kan men dus wel degelijk een uitspraak doen of de koran fascistisch is of niet.
Welnu, een schets van fascistische kenmerken uit de koran en de hedendaagse uitoefening daarvan:

- in de koran wordt een monopolie van allah op de waarheid geclaimd. (totalitaire opstelling, verbied kritiek, een kenmerk van klassiek fascisme zoals Mussolini dit uitoefende);
- het in opstand komen tegen leiders is verboden (aldus de gezaghebbend hadiths, dit is tevens een kenmerk van klassiek fascisme);
- de visie achter de islam was een groot moslimrijk (nationalistisch kenmerk);
- dit werd bereikt door het vaststellen van regels die een collectief belang waarborgen (bijvoorbeeld de zakaat, dit is het verplichte samenhorigheidskernmerk van fascisme);
- het verdedigen van de groep is verplicht, het verbreiden onder allerlei omstandigheden ook. (de jihad. Dit is kenmerkend voor de manier waarop alle drie grote voorbeelden van fascistische partijen in Europa zich gedroegen tegenover andere groepen)
Aan de hand van deze kenmerken (en andere, dit is slechts een kleine greep) is de conclusie dat de koran fascistisch is prima te verdedigen.

Goed, daarmee heeft men natuurlijk direct ruzie met minder begaafde mensen die het verschil tussen fascisme en nationaal-socialisme niet begrijpen, maar dat doet niets af aan het feit dat de bovenstaande analyse klopt.

Dat deze analyse over de koran en fascisme in de regel Moslims in totale hysterie doet belanden is alleen maar een extra argument waarom de analyse (en daarmee de uitspraak van Wilders) klopt. Kritiek legaal of illegaal willen bestrijden en uitroeien is ten slotte een sleutelkenmerk van fascisme, en het feit dat ze de islam aanhangen is de oorzaak van de reactie.

Het is niet alleen het recht van Wilders om te zeggen dat hij de koran een fascistisch boek vindt, hoofddoekjes wil verbieden, moskeeen wil afbreken, islamitisch onderwijs wil verbieden, importbruiden uit achterlijke moslimlanden wil verbieden en moslims hun Nederlandse paspoort wil afnemen bij crimineel gedrag, het is ook mijn mening. En ik mag dat vinden en zeggen omdat ik (nog) in een vrij land leef. Ik zeg dat ook voor een deel uit angst dat mijn kleinkinderen, wanneer wij de islam en haar dhimmies niet openlijk met woorden bestrijden, over tien jaar met een hoofddoekje lopen en door hun broers worden gecontroleerd op niet-islamitisch gedrag.   Arm Nederland!

De protesten van moslims in Nederland nemen toe naarmate Israel verder de Gazastrook intrekt. Synagogen worden beklad, Joodse bijeenkomsten verstoord, demonstraties gehouden en mensen lastig gevallen. Een stel imbecielen gaat met de kont omhoog voor het stadhuis van Rotterdam in gebed, Hamsvlaggen worden meegedragen (zelfs een kind is er mee omwikkeld) en er worden leuzen geschreeuwd ”hamas, hamas, alle moslims joden aan het gas”. Marokkaanse reljongens slaan autoruiten in waar een Israelisch vlaggetje op zit en Joden worden nageroepen. Om te bewijzen hoe dom ze zijn, gaven moslims ook nog massaal gevolg aan een oproep om de Aldi en Lidl te boycotten omdat een dagopbrengst zogenaamd voor Israel zou zijn.

Natuurlijk mag je het eens zijn of niet met Israel, maar uit je dan normaal. Nu bewijzen deze zandbakvervuilers eens te meer dat zij Nederland ook behoorlijk kunnen bevuilen. Als ik onze regering was, zou ik toch maar eens ernstig overwegen om iedere moslim die ons lastig valt met die koran- en allah-onzin, hun Nederlandse paspoort af te pakken. Geen Nederlander is gediend van die onruststokende, allesverziekende moslims. Ook het straatbeeld zal er een stuk van opknappen. Niet de Van Bommels, de Meulenbeltjes of de Van Agtjes zijn het gevaar, maar de islam. En Nederland wil er maar niet aan.
Misschien moeten we het idee van Marcouch, een speciale moslimwijk bij Amsterdam, maar uitvoeren (wat een verpaupert stukje Nederland zou dat worden). Zodra de moslims zich dan benadeeld voelen - en dat voelen zij zich al snel - gaan ze misschien wel raketjes op de rest van Nederland afvuren. Als we dan de juiste regering hebben…precies!

En om nog even te laten zien dat de volgelingen van Hamas laffe, stiekeme, mensonwaardige onderkruipsels zijn, hier een filmpje van een aanval op een munitieopslagplaats midden in de stad. Hamas geeft niets, maar dan ook helemaal niets om haar burgers. De enige optie voor Israel is eigenlijk om dat hele door god vergeten landje plat te bombarderen.

Lily van den Bergh, Janny Beekman, Heleen Witte, Joop Hoekstra, Frances Scarrott. Die namen zeggen je waarschijnlijk niets. Het zijn de namen van de blokhoofden van Vrouwen in ‘t Zwart. Nee, niet een organisatie van gesluierde moslima’s of oud-gereformeerde dames, maar vrouwen die al het geweld zat zijn en in vrede willen leven. Dat zij dat niet kunnen is de schuld van Israel. De beweging begon daar ook. In januari 1988, één maand na het uitbreken van de eerste Intifada, kwam een aantal Palestijnse en Israëlische vrouwen samen. Op het drukste kruispunt van Jeruzalem begonnen ze een demonstratie tegen de Israëlische bezetting van Gaza en de Westoever. Met andere woorden: een stel landverraadsters.
Bij de demonstratie op 3 januari waren zij prominent aanwezig om leuzen te gillen en spandoeken te dragen met leuzen als ”geef vrede een kans”. De oproep op de zwarte website bevat niet alleen leugens, maar ook verdachtmakingen en een flinke dosis haat zaaien:

Op het ogenblik is het Israëlische leger bezig met een totale oorlog tegen de Palestijnen in de steden en vluchtelingenkampen in de door Israël Bezette Gebieden. Razzias tegen de ongewapende burgerbevolking, de verwoesting van eigendommen, watervoorziening, huizen, soldaten die plunderend door de straten trekken, en op iedereen, die zich naar buiten begeeft schieten. Gewonden die niet mogen worden vervoerd, medisch personeel dat in ziekenhuizen beschoten wordt, doden die dagen bij hun nog levende families op de bank liggen, een rijverbod voor ambulances, ja zelfs voor het internationaal erkende Rode Kruis, waardoor hulp aan patienten vaak niet, of te laat komt. Honderden doden, en een onbekend aantal gewonden zijn het resultaat.

En op een andere pagina nog meer gespeelde ontzetting en leugens:

Met afgrijzen hebben wij kennis genomen van het bloedbad dat is aangericht door de Israëlische strijdkrachten in Gaza. De bloedigste aanval op één dag sinds de oorlog van 1967.
De bijna 400 doden en duizenden gewonden aan Palestijnse kant staan tegenover 4 doden aan Israëlische zijde. Dat wisten we al langer: het leven van 100 Palestijnen is evenveel waard als dat van 1 Israëliër.
In het dichtstbevolkte stuk land ter wereld is het onmogelijk om geen burgers te treffen.
Israël stelt dat de aanval het antwoord is op raketaanvallen, waarvoor zij de Hamas regering verantwoordelijk stelt en dat Hamas hiermee het bestand verbroken heeft. Het was echter Israël dat het bestand reeds op 4 november met dodelijke aanvallen op de Gazastrook verbrak. Pas dan, niet eerder, volgden er raketbeschietingen, die overigens toen geen slachtoffers maakten.
Hamas heeft bovendien wel degelijk de laatste weken herhaaldelijk blijk gegeven het bestand te willen vernieuwen, ondanks de blokkade, die niet werd opgeheven. Ze hield zich aan de wapenstilstand en wist daarbij de diverse strijdgroepen in toom te houden.
Israël is sinds 1948, met het uitvoeren van het Plan Dalet, om het Palestijnse volk, met inbegrip van zijn cultuur en historie, te vernietigen.

Als je het gedachtegoed van de zwarte dames leest, vraag je je af of het hier gaat om mensen aan wie een steekje los is; aan mensen die niet meer dan twee jaar lagere school hebben gehad; aan mensen die de laatste zestig jaar het nieuws niet hebben gevolgd of dat het gaat om zeer domme mensen of uitgekookte dames en heren (ja, heren mogen er ook bij) die gewetenloos hun leugens en verdachtmakingen verspreiden en haat zaaien. Je zou bijna denken dat ze door Hamas worden betaald om de waarheid geweld aan te doen. Zouden dit nu afstammelingen zijn van de Nederlanders die stonden te juichen toen Duitsland in 1940 Nederland binnen viel? Waren zij het die tegen de Engelsen en Amerikanen zeiden dat zij hun bombardementen op Duitse steden moesten stoppen vanwege de vele burgerslachtoffers? Misschien staan zij nu ook te juichen bij de tientallen executies midden op straat van Fatah-strijders. Misschien juichen zij ook bij het zien van al die Hamas”helden” die zich verschuilen achter vrouwen en kinderen. En dacht je dat ze ooit gedemonstreerd of geprotesteerd hebben tegen de raketbeschietingen van Hamas? Nee, dat vonden zij wel enigjes.
De Vrouwen in ‘t Zwart zullen het zijn die mij verraden als het ooit tot een gewapend treffen mocht komen tussen de Nederlanders en de islamitische kolonisten.

Een tip voor deze dames (en heren met slappe knieén): bestudeer eens de geschiedenis van Israel!

Hirsch Ballin  heeft in oktober 2008 besloten het verbod op godslastering (artikel 147) te schrappen uit het Wetboek van Strafrecht. Als alternatief wil het kabinet de antidiscriminatiebepaling van artikel 137c aanvullen zodat ernstige bedreigingen die duidelijk zijn gericht tegen een groep mensen, strafbaar zijn.
Hieronder een deel van een interview met professor Matthias Storme over vergelijkbare wetgeving in Belgie die op 10 mei 2007 van kracht is geworden

De nieuwe wet is geen verbetering, volgens u. Kan u dat toelichten?
MATTHIAS E. STORME Het hele principe van antidiscriminatiewetten met een horizontale werking vind ik nonsens. Deze tasten immers de fundamentele vrijheden aan, de allerbelangrijkste verworvenheden van onze Westerse beschaving. De antidiscriminatiewet legt de burger de verplichting op al zijn daden en meningsuitingen objectief en redelijk in rechte te kunnen verantwoorden. Maar de essentie van de vrijheid van meningsuiting is juist dat ik niet gevraagd kan worden me voor een rechter te verantwoorden voor het uiten van een bepaalde mening! Elke keuze die je maakt, elke beweging die je doet en elk woord dat je spreekt kan een ongelijke behandeling van de ene persoon ten aanzien van de andere inhouden. De essentie van een vrije samenleving is dat je een heel domein van activiteiten hebt waar je je niet voor moet verantwoorden aan de overheid.

Is het geen kwestie van een middenweg vinden?
STORME Neen. Sommigen beweren dat de twee combineerbaar zijn, dat je een evenwicht moet zoeken tussen de antidiscriminatiewet en de essentiële vrijheden zoals de vrijheid van meningsuiting. Onzin: volgens mij zitten zij er totaal naast. Het is het ene of het andere. Als je democratie definieert als onder meer gebaseerd op een aantal fundamentele vrijheden en rechten, dan tast de antidiscriminatiewet net de kern van de democratie aan. Een wet als deze maakt de open samenleving kapot. Ze duldt in het openbare leven enkel nog keuzes die voor een rechter redelijk verantwoord kunnen worden. De open society – opnieuw een modieuze uitdrukking dankzij onze premier – veronderstelt echter vrijheid. Een vrijheid op basis waarvan mensen in de publieke sfeer kunnen treden, en zich niet achter slot en grendel moeten verschansen om nog iets te mogen zeggen of doen.

Men heeft toch duidelijk doen blijken dat men de wet niet zal gebruiken om iedere mogelijk discriminatoire uiting van individuen in de publieke sfeer af te wegen?
STORME Dat maakt het des te erger. Als je zegt “niet iedere uiting”, dan betekent dat dat de gevestigde macht bepaalt welke uitingen wel en welke niet toegelaten zijn. De willekeur installeert zich. Niet enkel de rechter, ook de overheid krijgt te veel macht. De essentie van onze grondwet is dat de overheid zich niet mag moeien met meningsuitingen.

Discriminatie is een reëel probleem in de hedendaagse maatschappij. Als antidiscriminatiewetten uit den boze zijn om dit te bestrijden, wat stelt u dan voor als alternatief?
STORME Ten eerste is niet alle discriminatie fout, en ten tweede moet je niet alles wat onfatsoenlijk is met juridische dwang bestrijden. Discriminatie betekent datgene wat niet redelijk verantwoord wordt. Niet alles in het leven wat niet redelijk verantwoord wordt, is onfatsoenlijk, en zelfs als het zo is, betekent dat nog niet dat het verboden moet worden. We gaan hoe langer hoe meer naar een perverse identificatie van recht en moraal. Dat werkt in twee richtingen: alles wat men niet fatsoenlijk vindt, tracht men te verbieden, en alles wat niet verboden is, wordt tegenwoordig fatsoenlijk geacht. Daar krijg je een omgekeerde repressie: als iets wettelijk toegestaan is - ik denk bijvoorbeeld aan abortus - wordt je verplicht het niet enkel te dulden maar het ook moreel goed te vinden, anders zou je een antidemocraat zijn.

Dat is nu echter nog niet het geval.
STORME Neen, inderdaad niet, maar daar gaan we wel naartoe. Dat is de tendens van de politieke correctheid.

Eén van de dingen die de wet verbiedt is het oproepen tot haat. Vindt u dat dat nog getolereerd moet worden?
STORME Het grote probleem is dat ‘haat’ uitermate subjectief is. Als ik bijvoorbeeld het arrest van het Hof van Beroep over het Vlaams Blok las, dan was mijn indruk dat het droop van de haat: haat tegen een bepaalde politieke overtuiging. Wat is dan de legitimiteit van dat arrest, dat het Blok veroordeelde wegens het aanzetten tot haat? Anderen zullen zeggen dat ze het arrest helemaal niet haatdragend vonden. Maar dat is het probleem: iets haatdragend vinden is een subjectieve indruk. Het aanzetten tot haat verbieden is dus uiterst gevaarlijk, want dan tast je de vrijheid van meningsuiting diepgaand aan. Sommige van mijn collega’s beweren dat haat geen mening is. Dat vind ik totaal misplaatst. Zo beperk je de vrijheid van meningsuiting tot enkel de meningen die je aanstaan.

U zei ooit: “Europa verschilt nog nauwelijks van Iran, een seculiere theocratie: Gods majesteit is vervangen door die van gediscrimineerde groepen: vrouwen, homoseksuelen en allochtonen.”
STORME Die drie groepen waren een toespeling op het boek ‘In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon’ van de Nederlandse anarchist Bart Croughs.

Maar waarom een theocratie? De gediscrimineerde groepen zoals vrouwen, holebi’s en allochtonen maken een overgrote meerderheid van onze samenleving uit. En een theocratie van de meerderheid, heet dat geen democratie?
STORME Waar het mij om gaat is dat men voor die groepen rechten schept die men mensenrechten noemt en die niet langer in vraag gesteld mogen worden. Men moet niet enkel die wetten respecteren, het wordt zelfs verboden ideeën te uiten met het oog op de wijziging van die wetten. Neem bijvoorbeeld de veroordeling van het Vlaams Blok: die is er ten dele gekomen omdat het Blok in haar partijprogramma wetsvoorstellen deed waarvan gezegd werd dat ze in strijd waren met de mensenrechten. So what? De regels inzake mensenrechten kunnen toch democratisch gewijzigd worden? Die nieuwe rechten zijn er toch ook gekomen door een wijziging van de grondwet? Dat is dus wat Marcuse partisan tolerance noemt: je mag blijkbaar enkel tolerant zijn in één richting, maar niet in de andere. Waarom zou de grondwet niet in de andere richting gewijzigd mogen worden?

Lees HIER het gehele interview

door Michael O’Meara
Guillaume Faye, een Franse schrijver,  publiceerde vijf boeken. Elk daarvan heeft een enorme impact gehad op de strijd tegen multiculturalisme, Derde Wereldimmigratie en globalisering. In tegenstelling tot Benoist en andere Nieuw Rechtse theoretici, wiens verdediging van Europa vrijwel uitsluitend gevoerd wordt op het culturele vlak, en anders dan Le Pen’s Front National dat de voorkeur geeft aan de assimilatie van vreemdelingen en niet de gedwongen terugkeer, gelooft Faye dat etniciteit niet alleen aan de basis ligt van een culturele identiteit, maar ook dat een volk en zijn cultuur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Daarom beargumenteert hij dat de strijd om het behoud van Europa’s culturele erfgoed niets anders is dan een strijd voor de verdediging van het genetische erfgoed en de etnische integriteit van Europa.
Zijn laatste werk - Avant-Guerre: Chronique d’un cataclysme annoncé (Vóór de oorlog: Verslag van een ophanden zijnd cataclysme) - doet denken aan Spengler’s Hour of Decision. Net als Spengler kijkt Faye naar de onweerswolken aan de horizon en voorspelt dat er binnen tien jaar een tijdperk van wereldveranderende stormen zal neerdalen op de Westerse volkeren, die zullen bepalen of wij nog een toekomst hebben of niet:

De Islam
Terwijl voor Amerika een interstatelijke oorlog met China in het vooruitschiet ligt, gelooft Faye dat Europa geconfronteerd zal worden met een innerlijke oorlog tegen een opstandige Islam – een oorlog, om het woord te herhalen, die meer op de aanslagen van 11 september zal lijken dan op een conventioneel militair conflict zoals de VS dat kunnen verwachten.

In de vier decennia sinds 1962, toen Afrika de zuidelijke grenzen van Europa doorbrak, is het continent overstroomd met herhaaldelijke vloedgolven immigranten uit de Derde Wereld. De kracht van deze immigratie, waar massa’s en niet individuen mee gemoeid zijn, is zo groot dat niet het kleinste aantal demografen beargumenteert dat het beter te omschrijven is met de term “kolonisatie”. Vanwege een buitenproportionele geboorteratio leidt de onstuitbare instroom van niet-Westerse en grotendeels islamitische immigranten al tot de “de-Europeanisatie” van Europa. Bijvoorbeeld, vrijwel overal waar zij zich hebben gevestigd in Frankrijk, zijn ze erin geslaagd de wijken “etnisch te zuiveren”. Zij stichten vervolgens geen getto’s, maar veroverde gebieden die als basis dienen voor de voorbereiding van toekomstige veroveringen. Met hun zeven tot acht miljoen inwoners zijn deze gebieden feitelijk vijandige Afrikaanse/Middenoosterse legerkampen geworden binnen een steeds meer belegerd Frankrijk. (noot #3)

Deze immigratie schept een extreem instabiele situatie, want Europa kent niet het immense politieapparaat en de uitgestrekte geografische vlakten die etnische spanningen in de VS ‘in bedwang’ weten te houden. In veel gevallen, wanneer stedelijke gebieden verloren zijn aan de Islamitische cultuur, ervaren Europeanen niet alleen toenemend geweld en onveiligheid, maar ook het verlies van hun wetten en instellingen. Er zij nu meer dan 1400 “zones de non-droit” in Frankrijk (daarbij inbegrepen elf steden) en in bijna honderd ervan heeft de jurisdictie van de Franse republiek plaatsgemaakt voor de Shari’a, de Islamitische wetgeving. (noot #4)

Binnen zulke zones, waarvan de in verval geraakte leefbaarheid door politiek correcte ambtenaren hardnekkig omschreven wordt met sociaal-economische termen in plaats van biologisch-culturele, is het voor een Fransman bijna onmogelijk normaal te verblijven in een speciaal voor de Franse arbeidersklasse gebouwde woning (HLM), een café te vinden waar nog wijn of ham wordt geserveerd of dat zijn vrouw zich in het openbaar kan kleden en gedragen zoals Europese vrouwen dat doen. In contrast met de Little Italies en de Germantowns die in de vorige eeuw in vele Amerikaanse steden ontstonden, zijn deze niet-Europese enclaves geenszins van plan te assimileren in de dar-al-Harab (de onglovige niet-Islamitische wereld, die door moslims gezien wordt als de “wereld van oorlog”) en in feite zijn begonnen hun autonomie te claimen. De afgelopen jaren ging er nauwelijks een week voorbij zonder een krantenartikel over een opstand of een bloedig incident als gevolg van conflicten tussen de politie en moslimbendes.

Sinds 1990 nam geweld op straat jaarlijks met vijf procent toe – sinds 2000 met tien procent – terwijl het geweld en de disintegratie vaak geassocieerd met Amerika’s binnensteden geleidelijk aan steeds meer een Europese werkelijkheid wordt. Sterker nog, in 2000 overtrof Franse criminaliteit voor het eerst in de geschiedenis die van de VS; en Parijs, ooit de Lichtstad, werd de minst veilige van alle grote Europese steden.

Met deze demografische en culturele bedreigingen in het vooruitzicht proberen de media, de academie en de gevestigde ‘anti-racistische’ organisaties iedere burger die zich tegen zulke veranderingen verzet het zwijgen op te leggen, terwijl ze de term “multicultuur” tot embleem van de progressieve samenleving en het wereldburgerschap hebben gemaakt. En in plaats van het Christelijke Westen te mobiliseren tegen zulke dreigingen, preekt de Linkse Kerk lafheid, opgave, vluchtgedrag en een zelfvernietigende medemenslievendheid.

Zo’n masochistische reactie heeft natuurlijk de meer militante leden van Frankrijk’s moslimgemeenschap alleen maar aangemoedigd. Zij roepen nu op tot de jihad tegen de “witte kaaskoppen”. Overheidsinstanties houden echter hardnekkig vast aan het onderscheid tussen gewelddadige fundamentalisten (waarvan wellicht circa 40.000 rondlopen in Frankrijk) en de “vredelievende” moslimgemeenschap, welke de inherente vijandigheid van de Islam jegens de seculiere maatschappij van Europa niet kan of niet wil erkennen. Faye beweert daarentegen dat het verschil tussen de orthodoxe en de fundamentalistische Islam slechts een gradueel verschil in temperament is. En zelfs dit verschil is moeilijk vol te houden na de veelvuldige fundamentalistische agressie. Jaren vóór de aanslagen van 11 september op de symbolen van Amerikaanse hegemonie vond al het derde grote offensief tegen de dar-al-Harb plaats waarbij Europa als toekomstig thuisland voor moslims werd aangewezen. (noot #5) De Amerikaanse steun in zuidoost Europa (Albanië, Bosnië, Kosovo), de druk van de VS om Islamitisch Turkije tot de EU te laten toetreden en de grote hoeveelheden ter beschikking gestelde geavanceerde wapens hebben Islamisten ertoe gebracht hun nieuwe verovering voor te bereiden.

Het is dus niet zo verassend dat Faye de groei van de Europese Islam interpreteert als het openingssalvo van een grotere strijd om de toekomst van het continent. (noot #6) Faye’s militante oppositie van de Islam is een strijd om Europa te verdedigen tegen een bedreiging van haar bestaan.

Wat de oorlog ons zal brengen
Tijdens de op komst zijnde cataclysmen – die zich waarschijnlijk zullen uiten in straatgevechten tussen rivaliserende etnische groeperingen, evenals guerrillaschermutselingen, megaterrorisme en misschien zelfs kleinschalige nucleaire uitwisselingen met “dirty bombs” naast conventionele invasies van aangrenzende Islamitische legers – gelooft Faye dat Europa hetzij ten onder zal gaan hetzij een wedergeboorte zal meemaken. Hoe dan ook, de confrontaties die in het verschiet liggen zullen een situatie creëren waarin de politiek correcte waanbeelden onmogelijk gehandhaafd kunnen worden.

Net als iedere grote strijd die de natuurlijke selectie van de mens beïnvloedt, kent oorlog privileges toe aan het elementaire en het vitale. De subtiele afleidingen die sofisten en huichelaars gebruikt hebben om Europeanen te misleiden, zullen niet anders dan verdwijnen, net als de kleinigheden die hen in het verleden verdeeld hebben. Vervolgens zullen alleen de tradities en de manier van leven die de identiteit van het volk bepalen nog terzake doen.

De situatie waarin de Westerse volkeren zich vandaag de dag bevinden is uiterst zwak, maar in dat laatste uur wanneer alles op het spel staat, zal zich, aldus Faye, de kans op een wedergeboorte voordoen.

In zijn ijdelheid voorspelt Faye dat het dominante muzikale thema van Europa noch dat van een orkestrale ode aan het genot noch van het gestamp van een stadswilde zal zijn, maar eerder dat van een militaire mars gebaseerd op oude hymnen. Europeanen aan beide zijden van de Atlantische oceaan zouden zijn advies moeten opvolgen en er goed aan doen de pas te houden met het sterke ritme.

Dit artikel is vertaald door M. Koenraadt en in haar geheel te lezen op Heemland.

Michael O’Meara is een geleerde en verblijft en doceert aan de westkust van van de Verenigde Staten. Hij is auteur van talloze artikelen en boekrecensies.

Gaap. Het is weer zover. In de eeuwigdurende spiraal van wraak, het wreken van de wraak en het wraakwreken van de wreekwraak regent het voor de variatie weer eens HE op Palestijnse gebieden. Natuurlijk alleen op Hamas doelen. De bergen nuttig idiote Hamasfans hebben weer wat om de straat voor op te gaan waarbij uiteraard vergeten wordt dat er in de aanloop de nodige raketten vanuit Palestijnse gebieden een enkeltje Israël deden.

Ik ben geen fan van beide partijen. In tegendeel. Ik vind onderhand dat ze elkaar wel verdienen. Daar maak ik vast geen vrienden mee in sommige kringen, maar dat zal me mijn derrière oxideren.

Israël laat niet na het leven van de Palestijnen op zoveel mogelijk manieren zo onaangenaam mogelijk te maken. Of de werkelijk volkomen krankzinnige idioten aan de andere kant van de hekken minder gewelddadig zouden zijn als Israël een andere politiek zou voeren, is twijfelachtig, maar dat pleit Israël niet vrij.

Dan moet je praktisch nadenken. Het Joodse volk levert een hoop goede schrijvers, wetenschappers, techneuten, artsen, musici en komieken op. De Palestijnen, deels vanwege de islam en deels omdat ze te stom zijn om voor de duvel te…hoewel? Dat lijken ze nou juist als enige erg graag te doen. Goed, de Palestijnen zijn een -behalve qua voortplanting- volkomen improductief, gewelddadig, brallend en gillend overbodig volk geworden. Het meest humaan zou zijn om ze uit hun lijden te verlossen. Dat klinkt erg robuust en zou 10 agenten op de stoep kunnen betekenen dus behoeft wat toelichting.

Kijk, als ze anders toch tot St Juttemis doorknokken en fokken met logischerwijs steeds talrijkere hoeveelheden slachtoffers wanneer ze daar bij de 932e (eerweerverweerwraak² + Intifada³)² x alla-u-aqbar* jihaat³ periode zijn aanbeland, levert het nu ruimen per saldo veel minder slachtoffers op. Anders misschien toch maar dat lokale hekwerk flink uitbreiden tot het hele gebied en voor tien jaar hermetisch afsluiten.

Nou kunt u zich natuurlijk afvragen waarom dan niet die Joden uitroeien? Was immers reuze populair een tijdje terug. Zes miljoen of twaalf miljoen binnen plusminus een halve eeuw, who cares over vijfhonderd jaar? Ja, misschien. Er is toch al meermalen vergeten wat we nooit zouden vergeten. Rwanda, Darfur, Congo, Zimbabwe. O wacht, dat zijn zwartjes zonder olie. Een beetje coltan, cacao en wat diamanten. Meer niet. Vette pech.

Het verschil tussen de Joden en de Palestijnen is dat als de Palestijnen er niet meer zijn, Israël in vrede kan leven. De Arabische buren zijn ook niet (meer) zo dol op de Palestijnen sinds ze probeerden Jordanië over te nemen(1972), hun rol in de lange Libanon burgeroorlog en omdat Arafat achter Sadam stond. Als de Joden er niet meer zijn, maken de Palestijnen elkaar verder af. Over het geloof, over de macht of de poen. Dat doen ze nu al.

Dit stuk van Michiel Mans was voor het MDI (een soort Gestapo) aanleiding aan het weblog  Lucas Was Hier te verzoeken het stuk te verwijderen. Uiteraard bleef het gewoon staan. Daarom ook hier geplaatst omdat het niet om discriminatie gaat maar om satire.