neerlandsbloed.net

! 

Moslimtuig demonstreerde op 10 juli in Cardiff tegen ”anti-islamwetten” in landen als Frankrijk, Belgie en Zwitserland. Het plaatselijke imamduiveltje Muhammad Abu Yaffir (alleen de naam al) zei, ”als moslims, waar dan ook ter wereld, pijn of onrecht aangedaan wordt is het onze verantwoordelijkheid om voor hun noden op te komen.” Ja natuurlijk! Behalve als er ergens in Pakistan, Afghanistan of Irak weer honderden moslims door andere moslims worden gedood.
Met dit ergste tuig dat de wereld ooit heeft voortgebracht leven we nu in Europa. En, aangemoedigd en verwelkomd door onze socialistische medemens gaat de immigratie maar door. Het is wachten op de dag dat de muzelmannen te ver gaan en ze worden opgewacht door iemand met een automatisch geweer.
Let op de borden die ze meedragen:
· Belgium go to Hell
· France go to Hell
· The hour will not be established until a group of Muslims conquer Rome
· Niqab today, Quran tomorrow
· Hands off Muslims
· Islam is the answer. Democracy is the cancer
· Democracy = Hypocrisy
· Shariah 4 Europe
· European Union Satanic Union
· Man-made law go to Hell

! 

Artikel 1 Grondwet biedt een belangrijke basis voor de bestrijding van discriminatie. In dit artikel staat namelijk het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod geformuleerd. Het artikel geeft aan dat gelijke gevallen gelijk behandeld dienen te worden (gelijkheidsbeginsel) en dat discriminatie op grond van godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook niet is toegestaan (discriminatieverbod). Het gelijkheidsbeginsel en het verbod van discriminatie zijn een van de meest fundamentele beginselen van onze rechtsorde.
Bron

De tekst op de winkelruit van de Amsterdamse skateshop zou dus tot vervolging kunnen leiden als iemand aangifte doet. Dat is niet gebeurd. Net zo min als er aangifte is gedaan tegen het ontslag van de Humanitasmedewerker die gemeenteraadslid is voor de PVV in Almere. Uitsluitend vanwege het feit dat hij met de PVV sympatiseert en  voor die partij in de gemeenteraad zit. Carel Brendel heeft er nog een aardig stukje over geschreven. Het vreemde is dat het niemand interessert. Het ”allesmoetkunnenprincipe” als het gaat om het wegzetten en zwart maken van Wilders overheerst bij de politiek correcten van gristelijke en linkse huize. Maar owee als het andersom zou zijn. Dan zijn de rapen gaar en haast links Nederland zich naar het politiebureau om aangifte te doen. Daarom hieronder maar een paar uitlokkertjes:

! 

! 

Turkije’s warme banden met Iran liggen in lijn met Ankara’s omhelzing van Iranese satellieten en proxies als Syrië en Hezbollah. Turkije was de eerste westers-gelieerde staat en lid van de NAVO die de Syrische president Bashar Assad onthaalde op een staatsbezoek nadat het regime van Assad in 2005 de voormalige Libanese premier Rafik Hariri had vermoord. In 2006 schaarde Turkije zich aan de zijde van Hezbollah in de oorlog tegen Israël. Turkije stond zelfs toe dat Iran via Turkije wapens aan Hezbollah leverde.

Dan is er nog de openlijke steun van Turkije aan Hamas. Na de overwinning van Hamas in de Palestijnse parlementsverkiezingen van januari 2006, was Turkije de derde niet-Arabische staat — na Iran en Rusland — die openlijk Hamas in de armen sloot. De in Syrië gestationeerde Hamas-leider Khaled Mashaal bracht een officieel bezoek aan Ankara waar hij een ontmoeting had met de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Abdullah Gul en andere hoge AKP-partij functionarissen, een maand na de overwinning [in Gaza] van zijn door Iran gesponsorde terreur groep.

De steun van de Turkse regering aan Hamas is in lijn met zijn steun aan Al-Qaeda financiers. In de zomer van 2006, steunde Erdogan de donaties van zijn topadviseurs aan de belangrijke Al-Qaeda financier Yasin al-Qadi, nadat het door de media te kijk was gezet. En sinds hun ambtsaanvaarding, hebben Erdogan, Gul en zijn AKP collega’s Israël en de VS herhaaldelijk ervan beschuldigd een genocide te plegen tegen moslims in Gaza, Libanon en Irak.

Terwijl zowel de VS als Israël hun ongenoegen hebben geuit over de omarming door Turkije van hun vijanden, heeft geen van beide landen welke maatregel dan ook genomen om ofwel Ankara in diskrediet te brengen, ofwel afstand te nemen van de Turkse regering. Integendeel, zowel Israël als de VS blijven maar hun lof zwaaien over Turkije als strategisch bondgenoot. Beiden benadrukken dat onder het AKP bewind Turkije laat zien dat het mogelijk is om zowel islamitisch fundamentalistisch te zijn als prowesters. En beiden faciliteren zij Turkije, en moedigen zij het zelfs aan, om als tussenpersoon te fungeren tussen hen en hun gezworen vijanden.

In het geval van Israël, heeft Turkije bemiddeld in de de onderhandelingen van de regering Olmert-Livni-Barak met Syrië. En in het geval van de VS, lijkt het erop dat Turkije een bemiddelende rol heeft gespeeld tussen Washington en Teheran: Op 17 juli 2008, brachten zowel de Amerikaanse National Security Advisor Steven Hadley en de Iranese minister van Buitenlandse Zaken Manoucher Mouttaki “toevallig” op dezelfde dag een bezoek aan Ankara. Twee dagen later had de Amerikaanse viceminister van Buitenlandse Zaken William Burns in Genève een ontmoeting met de nucleaire onderhandelaar Saeed Jalili van Iran.

In beide gevallen is het verre van duidelijk of Israël of de VS eigenlijk wel hebben geprofiteerd van de steeds prominentere rol die Turkije in hun buitenlandse beleid inneemt. In feite hebben zowel Israël als de VS hun positie verzwakt door Turkije te laten dienen als een bemiddelaar tussen henzelf en hun tegenstanders.

In geval van Syrië, zoals duidelijk bleek uit het bezoek naderhand van Assad aan Teheran, was de poging van Israël om de onderhandelingen met Syrië te gebruiken om Damascus los te weken uit zijn strategische alliantie met Teheran, mislukt. Tot op heden is het enige wat het besluit heeft opgeleverd om indirecte onderhandelingen met Syrië te houden in Turkije, het einde van het isolement van Syrië door het Westen.

Zoals voor Iran, had het besluit van de regering Bush om Turkije toe te staan te bemiddelen tussen de VS en de ayatollahs, Turkije aantoonbaar aangemoedigd om de Iranese olie-deal door te zetten. Bovenal had Turkije’s succes in het overtuigen van de Amerikanen om actief de diplomatie voort te zetten met de Iraniërs, de weg vrijgemaakt voor de vernedering van de VS in Genève in 2008. Tijdens die bijeenkomst deed Jalili geen enkele poging om een overeenkomst te bereiken met de VS en haar partners. En door zich bij de Europeanen en de Russen aan te sluiten in directe onderhandelingen met Iran, faciliteerde de VS de aankondiging door de Russen dat het geen reden zag voor extra sancties van de VN-veiligheidsraad tegen Iran wegens zijn falen in het tijdelijk opschorten van zijn uraniumverrijkingsactiviteiten.

Net als Rusland onder Poetin, heeft Turkije onder leiding van Erdogan de snelle transformatie weten te maskeren van een gebrekkige, maar prowesterse democratie naar een antiwesters — en in het geval van Turkije: islamitisch — regime, dat slechts lippendiensten bewijst aan het Westen, zelfs ondanks het feit dat het stappen heeft ondernomen om de machtsstructuur te zuiveren van bepleiters van een prowesterse politiek. Net als de regering van Poetin, heeft ook het gekozen islamitische fundamentalistisch regime van Erdogan gestaag gewerkt aan het in diskrediet brengen, criminaliseren en intimideren van zijn prowesterse rivalen.

Sinds zijn aantreden in 2002 heeft de AKP onder Erdogan de controle overgenomen over de bureaucratie van Turkije. Het heeft de rechten van vrouwen verzwakt en brutale campagnes tegen zijn vijanden in de media ondernomen, tv-stations overgenomen, de oppositie opgepakt en anti-islamitische redacteuren en verslaggevers geïntimideerd. Het heeft de Turkse geheime politie en reguliere politie overgenomen en de Turkse rechtbanken volgestopt met haar loyalisten. Het heeft radicale islamitische madrassa’s geopend en is doorgedrongen in het leger en daar het seniore officierskader gedemoraliseerd en geïntimideerd en gerechtelijke uitspraken hiertegen genegeerd.

Middels de politie, heeft de regering Erdogan het startsein gegeven voor het massaal aftappen van telefoongesprekken van zijn politieke tegenstanders en heeft het gênante transcripties van deze telefoongesprekken laten lekken naar de AKP-loyale pers om de politieke rivalen te vernederen en te intimideren. Het heeft gebruik gemaakt van telefoontaps van oppositionele journalisten in politieverhoren van hun redacteuren.

De enige resterende seculiere controle van de regering Erdogan is het Grondwettelijk Hof van Turkije. In 2008 heeft de rechtbank ternauwernood het kort geding van de officier van justitie afgewezen waarin werd gepleit voor een verbod op de AKP partij op grond van het feit dat het ernaar streeft de seculiere constitutionele orde in Turkije omver te werpen. In hun oordeel waren tien van de elf rechters het erover eens dat de AKP streeft naar het verzwakken van de seculiere identiteit van Turkije en dat het geen overheidssubsidie zou moeten krijgen.

In een kennelijke poging om zowel het publiek van de rechtszaak af te leiden en om haar tegenstanders verder te delegitimiseren, stelde de AKP regering dat het een samenzwering van oppositionele, hooggeplaatste ambtenaren had blootgelegd, met inbegrip van vooraanstaande journalisten, zakenmensen en generaals: het zogenaamde Ergenekon complot om de regering omver te werpen. Het beweert dat het merendeel van de terroristische aanslagen die in de afgelopen jaren door islamitische terroristen waren uitgevoerd, daadwerkelijk werden uitgevoerd door leden van deze “secularistische kliek”. Niet lang daarna arresteerde de politie twee gepensioneerde generaals, een prominente industrieel en een gerespecteerd journalist, samen met zeventien anderen in de vervolging van dat “complot”.

In dit alles, spiegelen Erdogan en zijn medestanders zich uiteraard aan de acties van Poetin in Rusland sinds deze in 2000 was aangetreden. Net als Poetin, verving de de AKP een corrupte, impopulaire prowesterse regering. Terwijl Poetin zijn populariteit op xenofobie en haat tegen het Westen heeft gebouwd, hebben Erdogan en de AKP hun populariteit gebouwd op de afwijzing van het seculiere Turkse nationalisme ten gunste van het panislamisme en haat tegen de VS en Israël. En terwijl zij hun landen van het Westen afkeren, zijn zowel Poetin als Erdogan erin geslaagd om goede relaties met Washington te houden door mee te bewegen met de ondersteuning van de oorlog door de VS tegen terreur, ondanks dat zij zowel terroristen omarmen als hun staatssponsoren.

De les die uit dit alles voorvloeit is dat niet dat Israël en de VS hun rug moeten keren naar Turkije. In een internationale omgeving die steeds vijandiger tegenover liberale democratieën staat, is er geen reden om de banden te verbreken met vijandige regimes, enkel omdat ze vijandig zijn. Maar tegelijkertijd, moeten noch de VS noch Israël zich illusies maken met te denken dat Turkije hun strategische bondgenoot zal blijven. Want dat zal het niet. En aan dit feit zijn consequenties verbonden.

Voor de VS — naast het onmiddellijk beëindigen van de rol van Turkije als tussenpersoon met Iran — zou het zinvol zijn om de notie op te laten komen van het verwijderen van Turkije uit de NAVO wegens zijn banden met Iran. Alleen al de suggestie van een dergelijke stap zou ongetwijfeld een diepgaand effect op de Turken hebben. Maar zeker, de VS zou de hand moeten reiken naar opponenten van dat regime en er bij Erdogan en zijn medestanders op moeten aandringen om hun pogingen te beëindigen in het onderdrukken van de anti-islamitische en seculiere media, politici, zakenlieden en militaire commandanten.

Als de VS zich zorgen maakt over het aanwakkeren van Turkse sentimenten tegen hen door dergelijke stappen, zou het zich moeten realiseren dat sinds Erdogan aan de macht is, en de VS zich in alle bochten heeft gewrongen om hem te gerieven, de anti-Amerikaanse sentimenten in Turkije enorm zijn toegenomen. Volgens een opiniepeiling van Pew international, vertegenwoordigen de Turken van vandaag de meest anti-Amerikaanse samenleving ter wereld.

Van haar kant zou Israël haar bereidheid om gevoelige militair materieel aan Turkije te verkopen moeten heroverwegen, gezien de nauwe banden van Turkije met de vijanden van Israël. Het zou zeker moeten ophouden met zijn door de Turkije-gemedieerde besprekingen met Syrië, en het Turkse aanbod om te bemiddelen tussen Israël en de Palestijnen moeten afwijzen.

Net als Rusland, promoot Turkije’s antiwesterse regime zich naar het Westen toe door te doen alsof niet antiwesters is. En zoals het geval was met Rusland tot het besloot om het weerloze Georgië binnen te vallen, hebben de VS en haar bondgenoten zich bereid getoond om hun strategische belangen op het spel te zetten door in deze leugen te geloven.

Het is te hopen dat het Westen dit beleid zal verlaten, voordat zij per ongeluk de weg vrijmaakt voor een nieuwe aan Iraan gelieerde-as van het kwaad, bestaande uit zoiets als Rusland, Turkije en Pakistan. Al deze regeringen hebben veel van hun macht te danken aan de bereidheid van het Westen om te geloven dat hun anti-westerse regimes als strategische bondgenoten kunnen worden vertrouwd, tot het te laat was. 

Dit is een vertaling van Turkey’s abandonment of the West door Caroline Glick, journalist en adjunct-hoofdredacteur van de Jerusalem Post, Senior Fellow van het Midden-Oosten Bureau van de in Washington DC gevestigde Center for Security Policy. 

Bron: International Civil Liberties Alliance

! 

Arabist Hans Jansen meent dat de moslimse veroveringsdrang alleen wordt weerstaan door mensen ‘die zelf hardnekkig iets van oordeel zijn over de mens en de wereld, die hun eigen cultuur kennen en respecteren’.

In het jaar 630 trekt het leger van Mohammed de stad Mekka binnen. Acht jaar daarvoor hadden Mohammed en zijn volgelingen Mekka verlaten om zich te vestigen in het naburige Medina dat toen een oase was die vooral leefde van de dadelteelt. Maar algauw zou blijken dat de moslims niet naar Medina waren gekomen om dadels te gaan verbouwen, maar om de wereld te veranderen. Ongeveer een jaar na Mohammeds aankomst in Medina voelden de moslims zich sterk genoeg om te beginnen aan de onderwerping van het Arabisch schiereiland. In 629 was het einde van dat karwei in zicht gekomen. Toen was het de beurt aan Mekka om geïslamiseerd te worden.

Volgens de islamitische overlevering vallen er op de dag van de moslimse invasie van Mekka slechts vijftien of zestien doden. Dat er weinig verzet geboden werd, kwam niet doordat de Mekkanen de islam eigenlijk best wel een interessante verrijking van hun cultuur vonden. Het kwam doordat ‘burgemeester en wethouders’ van Mekka, terwijl hun stad onder de voet werd gelopen, thee zaten te drinken bij Mohammed in diens commandotent. Ze hadden zich net officieel tot de islam bekeerd en de stemming was opperbest. Bij gebrek aan organisatie van het verzet maakte de bevolking van Mekka maar liever gebruik van de door de moslims afgekondigde amnestie voor eenieder die zich aan hen onderwerpen wilde.

Het standaardverslag van deze gebeurtenissen is van Ibn Ishaq die meer dan een eeuw later zijn verhaal zwart op wit heeft gezet. Ibn Ishaq’s observaties over de bestuurders van steden die op het punt staan voor de islam te capituleren, zijn glashelder. Technocratische bestuurders blijken snel bereid moslimse eisen in te willigen. Er hoeft maar iets van een islamitische dreiging aan de horizon te verschijnen of de bestuurders passen zich aan en proberen het hun nieuwe meesters naar de zin te maken.

In de ogen van deze bestuurders zijn alle ambities van al hun onderdanen even gewichtig of even dwaas. Dat sommige van die ‘onderdanen’ maar van één ding dromen, de triomf van de islam, willen en kunnen zij niet begrijpen. De bestuurlijke elite beschouwt het eigen vermogen tot het absorberen van vreemde aspiraties en evidente malligheid als onbegrensd.

Medina is de eerste stad die de moslims innemen. Hij wordt bestuurd door een tweemanschap: Abdallah Ibn Ubayy en Abou Aamir. Ibn Ubayy gaat na een poosje tot de islam over. Maar zijn collega Abou Aamir ‘weigerde hardnekkig te geloven’. Hij blijft de rest van zijn leven voor de moslimse troepen uitvluchten, eerst naar Mekka, dan naar Taif en ten slotte naar Syrië waar hij overlijdt. Abou Aamir was de zaak van Byzantium en het christendom ten volle toegedaan. Capituleren voor de macht van de islam bleef hij levenslang afwijzen.

Direct al bij de moslimse overname van Medina tekenen zich dus twee soorten reacties af: halfhartige zelfislamisering en de principiële weigering het eigen cultuurgoed overboord te gooien. De weigeraars zijn steeds mensen die zelf hardnekkig iets van oordeel zijn over de mens en de wereld, die hun eigen cultuur kennen en respecteren.

Het is duidelijk dat er meer ideologieën bestaan die mensen immuun voor de islam kunnen maken, maar het is nog duidelijker dat de postmoderne onwetendheid daar niet bij hoort. Iemand die denkt dat of iets waar is, er maar vanaf hangt hoe je naar de dingen kijkt, is wanneer het eenmaal vrij worstelen wordt, geen partij voor welke solide activistische vroomheid dan ook. Ook de modieuze regenteske opvatting van veel Nederlandse bestuurders, dat alle godsdiensten eigenlijk apekool zijn, is geen effectieve bescherming tegen de islam. Wie dat vindt, onderschat zijn belagers.

Toen Mohammed Mekka innam, zijn er dus zo’n vijftien doden gevallen. Voor wie gewend is aan de Tweede Wereldoorlog of het communisme, waar doden meestal met miljoenen geteld worden, is dat niet veel. Toch is het vreemd dat Karen Armstrong in haar boek over de islam schrijft: ‘Mohammed wist de stad Mekka in te nemen zonder een druppel bloed te vergieten’. Er gaapt een afgrond tussen de ongegeneerde rapportage van Ibn Ishaq over Mohammeds bloedvergieten en deze zin van Karen Armstrong, de moeder-overste van de zelfislamiseerders.

Ook bij de verovering van Khaybar en Taif, krijgen we te horen hoe Mohammed de leiders van zijn vijanden heeft aangepakt. Een notabele van Taif wordt met een enorm bedrag omgekocht. Een leider van de oase Khaybar heeft minder geluk. Hij is jood en wordt ervan verdacht de kas te hebben verstopt. Hij wordt in opdracht van Mohammed gemarteld. Er wordt een vuurtje op zijn borstkas ontstoken, maar het slachtoffer weet niets of wil niets zeggen, en moet zich laten doodmartelen. Het verhaal zit vol antisemitische clichés die ik hier maar oversla, het is zo al erg genoeg.

Vermeldenswaard is dat tijdens een demonstratie in Amsterdam op 22 juli 2006 jonge moslimse demonstranten leuzen riepen die refereerden aan deze geschiedenis in Khaybar. De demonstranten riepen letterlijk: ‘Khaybar, Khaybar, o joden, het leger van Mohammed zal terugkeren.’ Maak uw borst maar vast nat, zou ik zeggen.

Linkse politici neigen eerder tot zelfislamisering dan rechtse. Links is, grof gezegd, van oordeel dat onze kapitalistische consumentistische racistische neokolonialistische & seksistische maatschappij niet deugt en dat daarom de ‘maatschappelijke structuren’ veranderd moeten worden. Dat vinden de imams ook. Een aantal jaren geleden ben ik allochtone studenten eens voorzichtig gaan vragen waar zij voor het eerst te horen kregen dat de Nederlandse maatschappij niet deugt. Het antwoord luidde onveranderlijk: ‘Maar meneer, bij maatschappijleer natuurlijk.’ Als de imam dat dan in zijn preken bevestigt, is voor veel jongeren de cirkel rond.

Kil bekeken willen die moslims die het Westen de oorlog hebben verklaard, niets anders dan eerlijk nivelleren. De islamitische cultuur heeft een duizendtal jaren de wereld weten te domineren. Ergens in de 17de eeuw zijn ze hun voorsprong op het Westen kwijtgeraakt. De islamitische maatschappijen zijn nu zwakker dan de westerse. Grote groepen in de islamitische wereld vinden dat verontrustend. Ze hebben geen vrede met de superioriteit van het Westen en willen daar verandering in brengen. Jammer genoeg niet door de islamitische wereld aan te pakken, maar door het Westen aan te pakken. En de enige methode waarmee zulke groepen het Westen kunnen raken, is terreur.

Dit is wel degelijk nivellering. Zonder dat het de terroristen iets kost, gaat een steeds groter deel van ons geld naar de bewaking van personen, instellingen, faciliteiten, gebouwen, enz. Uit respect voor de islam moeten we onze schoenen uittrekken – niet alleen in de moskee maar op elk Amerikaans vliegveld, onder het oog van speciaal daarvoor opgeleide functionarissen.

Links is volslagen zorgeloos over de eventuele politieke macht van een godsdienst, omdat het gelooft dat het einde van alle godsdiensten niet lang meer op zich zal laten wachten. Ongeveer zoals vrome joden de Messias verwachten. Die Messias kon nog wel eens komen, maar het einde van de godsdienst staat echt niet voor de deur. Zo lang mensen onvervulbare wensen koesteren, zullen er godsdiensten blijven bestaan die plechtig beloven die wensen te vervullen.

En dan het Verlichtingsfundamentalisme. Deze term is geïntroduceerd om Ayaan Hirsi Ali en haar companen zwart te maken, maar vraagt erom een geuzennaam te worden. Verlichtingsfundamentalisme gaat uit van de antieke gouden regel ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’. Wie die regel schendt, door te roven of te doden, geeft daarmee aan de overheid een vrijbrief om hem zo mogelijk te straffen. Daarbij moet de overheid dan wel heel zeker van haar zaak zijn, want in dubio pro reo, in geval van twijfel gaat de verdachte vrijuit.

Godsdienstige vergrijpen en ketterijen kunnen dan niet langer aardse bestraffing opleveren, want godsdienst en twijfel gaan samen als een hand en een handschoen. Bij elke beschuldiging van een godsdienstig vergrijp is er voldoende twijfel om de verdachte niet te laten onthoofden of ophangen. Daarmee zijn alle bedreigingen die de islamitische sharia uit jegens niet-moslims en ex-moslims van de baan. Dat geeft weer even lucht.

Binnen het systeem van Verlichtingsfundamentalisme hebben moslims en christenen en elke andere religieuze beweging volstrekte vrijheid van godsdienst, mits ze hun handen thuis houden. Wie zijn handen niet thuis houdt, moet misschien zwaarder gestraft worden dan thans het geval is. Het is moeilijk te bedenken welke bezwaren de multiculturalisten kunnen inbrengen tegen dit systeem.

Er zijn moslims die wel degelijk tegen zulk Verlichtingsfundamentalisme willen strijden en bereid zijn in die strijd zo nodig te sneuvelen. Sayyid Qutb, de geestelijke vader van het moderne islamitische fundamentalisme, liet zich in 1966 glimlachend naar de galg voeren. Hij wist dat zijn martelaarsbloed niet tevergeefs vergoten werd. Hij streed tegen uw en mijn vrijheid van godsdienst.

Anders dan Sayyid Qutb, willen Verlichtingsfundamentalisten liever niet voor hun overtuiging sterven. Toch zullen ze goed moeten bedenken wat ze willen: zich verzetten, met alle risico’s vandien, of zich laten uitschakelen door mensen die zo zeker van hun zaak zijn dat ze zich glimlachend laten ophangen.

We zullen in ieder geval goed op het gedrag van de overheid moeten letten. Zonder overheidssteun kan geen enkele godsdienst de maatschappij gaan overheersen of tot last worden. We zullen dus goed in de gaten moeten houden of onze volksvertegenwoordigers zelfislamiseerders of Verlichtingsfundamentalisten zijn.

Bron: VKGeschiedenis

! 

Extremistische moskeeën en Verenigingen Zonder Winstoogmerk in Antwerpen.
Bijna de helft van de Antwerpse moskeeën is in handen van de fundamentalistische islamitische beweging Deobandi, die moslims oproept ‘bloed te vergieten’ voor Allah en waarvan de leiders westerse normen en waarden afkeuren, en joden, christenen en hindoes minachten. De Deobandi-preken zijn doordrenkt van een diepgewortelde haat voor de westerse samenleving, bewondering voor de Taliban en martelaarschap. Deobandi verbiedt kunst, televisie, sport en muziek; eist dat vrouwen volledig bedekt zijn en ziet voetbal als ‘een kankergezwel die onze jeugd besmet’ (toch angstaanjagend met de kadidaatstelling van België als medeorganisator van het WK voetbal 2018 in het achterhoofd). In preken wordt gezegd dat muziek een methode van de joden is om het ‘satanische web’ te weven om jonge moslims op het verkeerde pad te brengen.

De gevaarlijke Deobandi-sekte is ontstaan rond 1870 in Deoband, regionaal centrum in het toenmalige Brits-Indië. Als reactie op de Britse steun aan modernistische koraninterpretaties, vooral door Sjeiks die zich in Londen gevestigd hadden, besloten de ultra-conservatieve schriftgeleerden een madrassa op te richten waar een tegenkoers werd gevaren, in hoogst mogelijke versnelling en met buitenlandse financiële steun, toen reeds uit het Arabisch schiereiland komend. De koloniale overheid, gevangen in hun eigen concept van de scheiding tussen burgerbestuur en religieuze authoriteiten (hier als Kerk en Staat bekend), kon niet anders dan lijdzaam toezien.

Nog vóór de vorming van Pakistan profileerden de zogenaamde Deobandi’s zich als de invloedrijkste politiek-religieuze stroming binnen de Indische Moslimgemeenschappen. De Barelvi Soennieten, de sjiieten, de Ahmadiyya; zij moesten allen rekening houden met gewelddadige reacties van Deobandi’s wegens ‘afvalligheid’ of tenminste ‘dwaling’.

Een sprong in de tijd nu, tot aan de Sovjetinval in het chaotische Afghanistan. De Deobandi’s kregen er een nieuw missioneringsgebied bij. Een nieuwe geldschieter ook : de VS. Die waren ook gul met wapens.De gulle schenkers toonden zich grenzeloos naïef in het vastleggen van tegenprestaties of gebruiksbeperkingen.Waarom zouden ze waakzaam zijn? Het onmiddellijke effect was het enige dat telde, zowel politiek als militair. Dit laatste aspect draaide goed uit voor de VS; de Sovjets werden inderdaad verdreven. Maar daarna liep het mis.Het verhaal van de teugelloze jihadi’s is welbekend in luchtvaartkringen en bij de families van duizenden slachtoffers na de terreuraanslagen van 11 september 2001. Minder bekend, vooral de zorg van de Pakistaanse bevolking, is de onwringbaarheid van de ritueel-politieke kaste achter de Taliban, de ondertussen ‘een staat-in-de-staat’ geworden Deobandi hiërarchie.Het noordwestelijke grensgebied (Waziristan) is nooit echt onder de controle van de regering in Islamabad geweest. De concurrerende Deobandi burgerij kan de militairen ofwel omkopen ofwel met zelfmoordcommando’s bestrijden. Ze kozen voor een combinatie van beide methodes, aan beide zijden van de Afghaans-Pakistaanse ‘grens’. De armoelijdende bevolking levert haar kinderen voor koranscholen waar ze gratis kost en inwoon krijgen, naast opleiding in wapens, haat tegen de ongelovigen en paranoia omwille van het ‘zionistisch wereldcomplot’. Inkomsten voor dit fundamentalistisch project komen niet alleen van steenrijke Saoedi’s, zoals Osama Bin Laden. Ook plaatselijke commerciële operaties zijn een inkomstenbron : de verkoop van drugs en van blauwe synthetische stof voor de welbekende boerka’s.

Moskee Khatim-Al-Anbia
Deze kleine Pakistaanse moskee in de Oranjestraat mag beschouwd worden als de gevaarlijkste Deobandi moskee in Antwerpen. De moskee(vereniging) is al volledig ondergronds gegaan wat enorm gevaarlijk is. Vooral Pakistaanse, Afghaanse en Bengaalse fundamentalisten komen hier over de vloer. Deze moskee maakt deel uit van een wijdverspreid extremistisch netwerk dat vertakkingen heeft tot in o.a. Pakistan, Afghanistan, Bangladesh en GB. Jihad en recrutering hiervoor staan in dit gebedshuis centraal.De internationale vereniging Khatme Nubuwwat heeft hier tevens een van haar hoofdzetels. Deze organisatie staat op de officiële terreurlijst van de VN en EU. België is echter het enige Europese land dat deze terreurlijst niet erkent. De Pakistaanse vereniging wordt al jaren opgevolgd door de anti-terreurcel van de Federale Politie en Staatsveiligheid. Ze is een belangrijke internationale dekmantel voor terreurbewegingen als Al Qaeda, Lashkar-e-Toiba, Jamaat Tabligh, Minhaj Ul-Quran, Sipah-e-Muhammad-Pakistan, Harakat ul-Mudjahidin en Jamiat Ulema-i-Islam. De imam van deze moskee is Abdul Hameed, een Pakistaan die zijn verblijfplaats heeft in zowel Antwerpen als Londen. Hij is iemand die gelinkt kan worden met ‘Al Qaeda in Europa’ en is tevens een hoofdrolspeler van de Pakistaanse tak van Jamaat Tabligh en Minhaj Ul-Quran. Zijn moskee / huis in de Oranjestraat fungeert o.a. als onderduikadres voor radicale jongeren uit heel de wereld. Deze jongeren verblijven er enkele maanden om vervolgens terug te vertrekken of te infiltreren in het Antwerps radicaal islamitisch milieu.

Khatme Nubuwwat bijeenkomst.
U denkt misschien dat de gewapende jihad een ‘ver-van-mijn-bed-show’ is? Wel, dan moet ik u spijtig genoeg teleurstellen. De aanslagen van 11 september in de VS en deze van Madrid en Londen zijn in België, meerbepaald Antwerpen en Brussel, grotendeels gepland. De zelfmoord- commando’s van de Londense terreuracties van juli 2005 onderhielden nauwe contacten met de Pakistaanse moskee Khatim-Al-Anbia, die bij Antwerpse moslims bekend staat als één van de Al Qaeda filialen van Europa. Er zijn bewijzen dat deze Pakistaanse moskee directe banden heeft met Al Qaeda (hoofdzakelijk met Al Qaeda cellen in GB, België, Pakistan, Afghanistan, India en Bangladesh). Hoe kan ik dit bewijzen? Wel, in de moskee zijn er o.a. authentieke geluidsbandjes te vinden waarop preken staan van Pakistaanse Al Qaeda kopstukken. Het merendeel van deze geluidsbandjes zijn afkomstig uit Lahore. Wat mij vooral verontrust, is dat sommige bandjes waarschijnlijk zijn opgenomen in Pakistaanse of Afghaanse opleidingskampen van Al Qaeda. Vele van deze geluidsopnames klinken zeer agressief en vaak zijn er leuzen tegen het Westen en India te horen. Op die bandjes worden o.a. Osama Bin Laden en Ramzi Joesef verheerlijkt. Iedereen kent Osama Bin Laden wel, maar wie is Ramzi Yousef? Ramzi Yousef is de terrorist die in 1993 de WTC torens in New York wou opblazen. Zijn oom is Khalid Sjeik Mohammed. Deze laatste is het brein achter de aanslagen van 11 september 2001. Imam Abdul Hameed heeft tevens contact met verschillende terreurverdachten uit GB. Dit blijkt uit de inhoud van zijn persoonlijke adressenboekjes. Deze personen staan o.a. op de zwarte lijst van de Verenigde Naties die allerlei namen van terreurverdachten bevat. Tevens staan de personen ook op de zwarte lijst van de ‘Bank of England’ als terreurfinanciers. Enkele van deze namen zijn: Tariq Mahmood (Pakistaan uit Birmingham), Mustafa Kamel (Marokkaan uit Londen) en Mohammed Tufail (Pakistaan uit Londen). Deze personen worden rechtstreeks gelinkt met Al Qaeda en Ummah Tameer E-Nau. Die laatste groepering heeft haar hoofdzetels in Kabul (Afghanistan) en Lahore (Pakistan) en steunt openlijk de Taliban. Enkele jaren geleden hebben ook twee radicale Pakistaanse geestelijken, een zekere ‘Fahzlur Rehman’ en ‘Sammy-ul-Haq’, de moskee in de Oranjestraat bezocht. Tevens bezochten ze het Brusselse ‘Centre Pakistanais’. Fahzlur Rehman wordt door de Pakistaanse veiligheidsdiensten beschouwd als een van de rechterhanden van Osama Bin Laden. Hij is de leider van de terreurgroepen Jamiat Ulema-i-Islam en Harakat ul-Mudjahidin. Deze beide groeperingen werken actief samen met Al Qaeda en de Taliban. Fahzlur Rehman heeft in februari 1998 in de Pakistaanse media openlijk zijn fatwa uitgesproken tegen het Westen. Hij leidde ook een trainingkamp van Al Qaeda in Rawalpindi (Pakistan). Hij is tevens actief in de Pakistaanse politiek en hevig tegenstander van de Pakistaanse regering. Deze is volgens hem te gematigd en een schoothondje van de VS.
Sammy-ul-Haq leidt dan weer de extremistische madrassa Dar-ul-Uloom Haqania in Peshawar (Pakistan). Deze koranschool staat bij de Pakistaanse veiligheidsdiensten bekend als opleidingscentrum voor de Taliban. Tientallen Pakistaanse jongeren uit Antwerpen en Brussel hebben er een geestelijke en fysieke opleiding gekregen.
De Pakistaan Ali Zulfigar, wonend in Dambruggestraat nr. 35 te Antwerpen, is dé topman van de militante tak van Jamaat Tabligh, namelijk Minhaj Ul-Quran. De Pakistaanse veiligheidsdiensten beschouwen hem als uiterst gevaarlijk. In Antwerpen loopt hij doodleuk zorgeloos over straat. Vanuit België heeft hij bijvoorbeeld de moordaanslag op Pakistaanse oppositieleidster en ex-premier Benazir Bhutto financieel gesteund. De moordenaars van Benazir Bhutto werden opgeleid in madrassa Dar-ul-Uloom Haqania van Sammy-ul-Haq.
Malik Ajmal, extremist én crimineel van Pakistaanse afkomst, is een regelmatige bezoeker van moskee Khatim-Al-Anbia. Hij is lid van Minhaj Ul-Quran en Khatme Nubuwwat. In het verleden zetelde hij in de raad van bestuur van ‘Antwerp Islamic Association’, een Pakistaanse vzw die moskee Noor-ul-Haram in de Van Kerckhovenstraat (Antwerpen) beheert. Deze man verzamelt grote sommen geld uit de Pakistaanse gemeenschap in Antwerpen (vooral geld afkomstig van dubieuze internet –en telefoonshops en nachtwinkels) die hij op zijn beurt in de organisatie ‘Pakistan Welfare Association’ pompt. Pakistan Welfare Association (Van Ertbornstraat 11, Antwerpen) dient als financiële dekmantel voor Pakistaanse terreurbewegingen. Malik Ajmal heeft een strafrechtelijk verleden.
Pervaiz Akhtar, tevens extremist én crimineel van Pakistaanse afkomst, is een regelmatige bezoeker van moskee Khatim-Al-Anbia. Hij is ook lid van Minhaj Ul-Quran en Khatme Nubuwwat. In het verleden bekleedde hij de functie van secretaris bij ‘Antwerp Islamic Association’. Deze man studeerde in Pakistan af als ‘software ingenieur’ en heeft momenteel een netwerk uitgebouwd in Antwerpen dat zich inlaat met het vervalsen van elektronische identiteitskaarten. Pervaiz Akhtar heeft een strafrechtelijk verleden.
Muhammad Amjad Cheema, Mohammed Afzal en Zahid Afzal zijn Pakistaanse extremisten en lid van Minhaj Ul-Quran en Khatme Nubuwwat. Ze bezoeken regelmatig moskee Khatim-Al-Anbia in Oranjestraat én moskee Noor-ul-Haram (Antwerp Islamic Association) in Van Kerckhovenstraat. Muhammad Amjad Cheema en Mohammed Afzal beheren een import / export bedrijf dat vooral actief is tussen de havens van Antwerpen en Southampton (GB).
Het gaat hoofdzakelijk om import en export van elektronica, gestolen luxe auto’s en illegale DVD’s / CD’s. Zahid Afzal rekruteert voor terreurbeweging Minhaj Ul-Quran jongeren in Antwerpen voor een geestelijke en fysieke opleiding in madrassa Dar-ul-Uloom Haqania (Peshawar, Pakistan) van Sammy-ul-Haq. Muhammad Amjad Cheema en Mohammed Afzal hebben een strafrechtelijk verleden.
Imran Tayyab, lid van Khatme Nubuwwat en Minhaj Ul-Quran, bezocht al verscheidene malen moskee Khatim-Al-Anbia in Antwerpen. Deze jongeman studeert chemie aan het instituut ‘Khwarizmi Science Society’ in Lahore (Pakistan). Hij heeft in het verleden verschillende jongeren in Antwerpen overtuigd om naar Lahore af te reizen voor enkele maanden om een geestelijke en fysieke opleiding te volgen in madrassa Muridke. Deze extremistische koranschool wordt beheerd door Dawa Waal-Irshad, de ideologische tak van de terreurorganisatie Lashkar-e-Toiba. Agressief propagandamateriaal van Dawa Waal-Irshad wordt verspreid in Pakistaanse én zelfs Marokkaanse moskeeën in Antwerpen.

Moskee Khatim-Al-Anbia heeft verder nog contact met volgende dubieuze organisaties: Mahktab al Kiddimah (Afghanistan), Islamic Relief (Saoedi-Arabië), Dar al-Hijra Islamic Center (VS), World Assembly of Muslim Youth (Saoedi-Arabië), Muslim World League (Saoedi-Arabië), Islamic Center of Manchester (GB), Jamiatul-Ilm Wal-Huda (Blackburn, GB) en Centre Islamique Belge (België, Molenbeek). De Britse anti-terreurdiensten hebben in november 2003 een grote inval gedaan in de zéér radicale madrassa Jamiatul-Ilm Wal-Huda en hebben er verschillende studenten gearresteerd die plannen hadden voor terreuraanslagen in GB. De Pakistaanse moskee Khatim-Al-Anbia werkt mee aan de verdere uitbouw van deze madrassa. Radicale studenten pendelen ook zeer vaak tussen Jamiatul-Ilm Wal-Huda en de moskee. Eén van deze studenten is Ali Tayyab. Hij was bevriend met Shehzad Tanweer, één van de Pakistaanse terroristen die verantwoordelijk was voor de aanslagen in Londen in juli 2005. Ali Tayyab is actief lid van Khatme Nubuwwat en Minhaj Ul-Quran. Hij reist regelmatig af naar Pakistan.
Er bestaat dus wel degelijk een Pakistaans terreurnetwerk in Antwerpen dat alsmaar meer vertakt, waardoor de situatie oncontroleerbaar wordt voor de veiligheidsdiensten.

Moskee El Mouslimin
Enkele Marokkaanse moskeeën in het Antwerpse prediken eveneens haat en onverdraagzaamheid. Jongeren worden er aangespoord om te gaan studeren op madrassa’s in o.a. Pakistan, Jordanië en Syrië. Via deze islamitische scholen worden ze in contact gebracht met fundamentalisten die hen proberen te overtuigen om nog een intensere geestelijke en bijkomende fysieke training te ondergaan. Zo komen de jongeren uiteindelijk terecht in opleidingskampen van terreurorganisaties zoals Al Qaeda. Ongeveer 50% van hen wordt doorgestuurd naar Afghanistan, Kashmir, Irak of Tsjetsjenië om te strijden in het belang van de jihad. De overige 50% keert terug naar België … Er lopen dus jongeren in de Antwerpse straten rond die een intensieve jihadopleiding hebben gekregen. Beangstigend toch!

Een van deze Marokkaanse moskeeën is El Mouslimin in de Jan Palfijnstraat. Dit is dé moskee waar de terreurgroep ‘Groupe Islamique Combattant Marocain’ aanwezig is. Het is een zéér groot gebedshuis waarin fundamentalisten zich thuis voelen.
De vroegere imam, Nordin Taouil, was een echte voorvechter van de gewapende jihad tegen de westerlingen en joden. Zijn agressief denken en handelen heeft er toe geleid dat 90% van de jongeren in deze moskee zich geroepen voelt om hun leven te geven voor de gewapende strijd. Hij is ook dé persoon die je moet contacteren als je een fysieke opleiding wenst te volgen in het buitenland (voornamelijk Pakistan en Algerije). Vandaar dat de Marokkaanse inlichtingendienst in deze moskee is geïnfiltreerd. Terroristen van ‘Groupe Islamique Combattant Marocain’ vinden in deze Antwerpse moskee een veilig onderkomen. Velen van hen worden in Marokko gezocht voor het plegen of voorbereiden van aanslagen.

Moskee El Fath
Moskee El Fath op de Sint-Bernardsesteenweg is ook zo’n ‘terroristennest’. Enkele jaren geleden is daar nog een zware aanslag op de nieuwe HST-spoorwegtunnel van het Centraal Station verijdeld. De imam, zijn zoon, twee Indiërs en een Marokkaanse fundamentalist zaten achter dit complot. De imam en zijn zoon lopen nog altijd vrij rond in de Antwerpse straten alsof er niets aan de hand is. Said Elkaouakibi is er momenteel de ‘leading man’ als het gaat om rekrutering van toekomstige moslimstrijders voor de jihad in Irak, Afghanistan én België. Said Elkaouakibi is een ‘hoofdtarget’ voor Belgische en buitenlandse veiligheidsdiensten. Hij staat tevens in contact met gevaarlijke extremisten in het buitenland. Vergis u dus niet! België is wel degelijk een doelwit voor terroristen. De aanwezigheid van Belgische militairen en F16 gevechtsvliegtuigen in Afghanistan wordt aanzien als een rechtvaardiging voor een toekomstige terreuraanslag in België.

Moskee Omar
Aan het woord: Fuad Ellouzati.
Deze moskee in de Tulpstraat is een bolwerk van Jamaat Tabligh, Minhaj Ul-Quran en Hizb-Ut-Tahrir. De familie Fellous is er heer en meester. Deze familie staat bij de Belgische Staatsveiligheid bekend als de spil in wapen -en drughandel in het Antwerpse.
De Marokkaanse topgangster Mohamed El Azzouzi werd in het verleden door de familie Fellous bevoorraad met allerlei wapens. Hun vzw Risala, ondergebracht in moskee Omar, wordt al jarenlang gebruikt als dekmantel voor wapen –en drughandel. Deze vzw beheert ook enkele extremistische websites die oproepen tot gewapende jihad in Irak, Afghanistan, Palestina, Tsjetsjenië én België. Een zekere Jamel El Farissi, Marokkaanse jongeman wonend te Deurne, showt met trots gehuld in mujahideenkledij zijn kalashnikovs op deze websites. Internet wordt alsmaar belangrijker voor rekrutering van moslimstrijders. Mustafa Galmi vindt ook veilig onderdak in moskee Omar. Hij werd een tijd geleden ontslagen door zijn werkgever Group 4 Securitas omdat hij verdacht veel foto’s had genomen van zijn collega-veiligheidsagenten en gepantserde geldtransportwagens. In zijn persoonlijk kastje op het werk vond de directie een enorme hoeveelheid van deze foto’s, radicale koranteksten en jihadteksten. Hij had duidelijk plannen om geldtransportwagens te overvallen. Dat was de conclusie van de politiediensten. Hij kon echter niet gearresteerd worden wegens gebrek aan bewijzen. Vzw Risala organiseert ook ‘jeugdkampen’ in de Ardennen. De activiteiten op zo’n kamp lijken echter meer op zware ‘paracommando-trainingen’. Deze activiteiten vinden meestal plaats in de bossen van Agimont. Nachtelijke paintballsessies en droppings, … gehuld in mujahideenkledij. Verschillende bewoners van het dorpje Agimont zijn er niet gerust op en hebben al meermaals politie ingelicht over de vreemde activiteiten van vzw Risala in hun bossen. Terecht zou ik zeggen. De verontrustende berichten van de bewoners worden inmiddels ernstig genomen door de anti-terreurdienst van de Federale Politie en de Belgische Staatsveiligheid.

Fuad Ellouzati, wonend in de Tulpstraat 42, is een Marokkaanse jongeman van ongeveer 26 jaar oud. Hij is actief lid van Jamaat Tabligh en is vriend aan huis bij de extremisten van moskee Omar. In een vorig leven was hij taxichauffeur bij Antwerp Taxi. Hij heeft handig gebruik gemaakt van die periode om zijn radicaal gedachtegoed te verspreiden. Een taxichauffeur komt immers met heel veel mensen in contact. Dé ideale job dus voor een moslimextremist om zijn netwerk uit te breiden in een grote stad zoals Antwerpen. Fuad kon ongemerkt met tientallen collegafundamentalisten in contact komen in zijn ‘rol’ als taxichauffeur. Hij bekleedde dus een strategische positie in het milieu.
Deze jongeman staat trouwens ook bij de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD bekend als ronselaar van jongeren voor fundamentalistische organisaties. Hij is o.a. in Utrecht de ‘leading man’ van een radicale jongerenvereniging.

Moskee Bangladeshi
Deze moskee op de Turnhoutsebaan staat bekend voor de verspreiding van jihadlectuur die oproept tot o.a. zelfmoordaanslagen.
Een zekere Tarik ‘Den Tarik’ -klik hier is er de ‘leading man’. Deze Marokkaan is lid van Jamaat Tabligh en staat bekend voor zijn zéér extreem gedachtegoed dat gebaseerd is op de leer van Said Qutb. Deze man was een belangrijke ideoloog van de Egyptische Moslimbroederschap.
Hij werd in belangrijke mate geïnspireerd door de radicale geestelijke Said Abul Ala Maududi en wordt vaak gezien als de belangrijkste inspirator voor Osama bin Laden. In het algemeen wordt Said Qutb beschouwd als medestichter van de politieke islam; het islamisme.
Tarik geeft regelmatig antiwesterse lezingen in de moskee en ziet zichzelf als een ‘geleerde’. Hij heeft persoonlijk al tientallen Vlamingen bekeerd tot de ‘radicale islam’, namelijk het wahabisme. Deze jongeman is bijvoorbeeld de hoofdverantwoordelijke voor de terrorisering van de winkeliers op de Turnhoutsebaan. Tarik en zijn persoonlijke knokploeg beschouwen zichzelf als een ‘religieuze politie’ die winkeliers o.a. moet aansporen om geen alcohol en sigaretten te verkopen. Hun grote voorbeeld zijn de Taliban.
Enkele Tsjetsjeense extremisten beschouwen moskee Bangladeshi tevens als hun uitvalsbasis. Tougan Tsaroev, Isa Abdurachmanov, Chamil Malikov en Ruslan Ibrahimov zijn hiervan de gevaarlijkste mannen.
Ze staan bekend bij de veiligheidsdiensten als zéér zware wapenhandelaars. Tougan Tsaroev, Chamil Malikov en Ruslan Ibrahimov zijn voormalige mujahideen die gevochten hebben in Tsjetsjenië tegen de Russen. Heel de familie van Ruslan Ibrahimov is omgekomen tijdens een Russische militaire operatie. Chamil Malikov heeft zelfs gevochten aan de zijde van de Bosnische mujahideen tijdens de gruwelijke burgeroorlog in ex-Joegoslavië. Enkele jaren geleden heeft Chamil Malikov zijn zuster kunnen overtuigen om zichzelf op te blazen bij een zelfmoordaanslag tegen een Russisch legerkonvooi in Tsjetsjenië. Deze mannen weten hoe ze met wapens en explosieven moeten omgaan en zijn lopende tijdbommen.

Moskee Bilal
Deze moskee in de Van Montfortstraat kwam een tijd geleden in de media. Twee islamleraars en een studiemeester van de koranschool in de moskee riskeerden voor de Antwerpse strafrechter elk twee jaar effectieve cel omdat ze een aantal leerlingen tussen 8 en 11 jaar oud zouden hebben geslagen. Vanuit het Sint-Norbertusinstituut kwam midden juni 2006 een klacht, toen leraars tijdens de zwemles striemen zagen bij enkele leerlingen. Die zeiden dat leraars in de koranschool van de Bilal-moskee hen lijfstraffen hadden gegeven. Het gerecht startte meteen een onderzoek. De slachtoffertjes verklaarden het volgende: “Als ze niet braaf waren of niet luisterden, kregen ze slagen met een rubberen tuinslang of een houten of ijzeren lineaal. Dat gebeurde in de klas of in een hokje achter de bidruimte”. De aantijgingen leidden naar islamleraars Omar El Baamri (42) en Zoubida El Moussaoui (39) en opzichter M’hamed El Jafoufi (60). Het OM eiste twee jaar effectieve celstraf voor elk van de beklaagden.
Zoubida El Moussaoui is ook familie van een zekere Ali El Moussaoui. Deze jongeman is jeugdwerker bij Kids vzw in Antwerpen. Tegelijkertijd wordt Ali echter ook vaak gespot in Antwerpen (o.a. in moskee Bilal) en Amsterdam in het bijzijn van een vrijgesproken lid van de Nederlandse Hofstadgroep. De Marokkaanse veiligheidsdiensten zijn bovendien nog eens geïnfiltreerd in de Antwerpse moskee omdat er zich Marokkaanse terreurverdachten zouden schuilhouden.

Moskee Hamza
Deze moskee in Borgerhout wordt geleid door een zeer radicale imam die vaak predikt tegen het goddeloze Marokkaanse en Libanees regime. De Marokkaanse veiligheidsdiensten zijn ook hier geïnfiltreerd.

Vzw Attawasol
Deze vzw aan het Koxplein biedt onderdak aan militanten van de verboden Marokkaanse fundamentalistische beweging El-Adl wal-Ihsane (Gerechtigheid en Welzijn) van cheikh Abdessalam Yassine. Deze beweging strijdt voor een islamitische staat in Marokko naar het model van de Taliban.

Vzw Jongeren Voor Islam
Ik ben de afgelopen jaren op verschillende bijeenkomsten en lezingen geweest van de extremistische organisatie Jongeren Voor Islam (= JVI). Deze beweging telt ongeveer 1000 leden in het Antwerpse en heeft haar zetels in Hoboken en Boom. Ze staat bekend voor haar sympathie voor de organisaties Hamas, Al Aqsa Martelarenbrigades en Islamitische Jihad.
Voor Koranlessen en Arabische taallessen kan je ook steeds bij hen terrecht. Het ‘speciale’ aan JVI is dat de voertaal voor al haar activiteiten Nederlands is. JVI is daarom enorm populair bij Marokkaanse jongeren én bekeerlingen die de Arabische taal niet machtig zijn.
Staatsveiligheid en Federale Politie zijn uiterst geïnteresseerd in het doen en laten van deze alsmaar groeiende organisatie. Momenteel is JVI zelfs ondergronds gegaan uit vrees voor de veiligheidsdiensten. Ingewijden weten dat de JVI-kopstukken zich nu verder organiseren vanuit moskee El Mouhsinine in de Sint-Lambertusstraat 68 te Berchem en moskee El Fath op de Sint-Bernardsesteenweg te Hoboken. Zaal Rubens in de Statiestraat te Berchem, wordt vaak gebruikt als locatie voor lezingen. Tijdens de lezingen en in de moskee worden zéér radicale lectuur en folders (o.a. van Hamas en Al Aqsa Martelarenbrigades) verspreid. Zelfs rekeninguittreksels voor de achtergebleven families van Palestijnse zelfmoordterroristen worden uitgedeeld.
JVI ronselt op grote schaal Marokkaanse jongeren op straat, in vzw’s en de moskee om haar extremistisch gedachtegoed over te brengen. Haat en geweld tegenover westerlingen, joden en homo’s worden hier gepredikt.
‘Jongeren Voor Islam’ streeft naar een islamitische staat waarin de ‘zuivere’ islam primeert, met inbegrip van de sharia. Diefstal moet volgens hen bestraft worden met het afhakken van handen, muziek en dans zijn verboden, vrouwen moeten de mannen ten alle tijden slaafs gehoorzamen, vrouwen moeten gestenigd worden bij overspel, homo’s moeten aan de hoogste boom opgehangen worden. Deze walgelijke praat wordt momenteel verkocht door ‘Jongeren Voor Islam’ aan meer dan 1000 islamitische jongeren over heel Vlaanderen. Ook in Antwerpen.
Deze organisatie ontmoedigt (en verbiedt soms) moslimjongeren om contact te hebben met ‘westerse’ mensen en propageert aldus apartheid en een conflictmodel. Andere meningen worden niet geduld en de jongeren die de lezingen van JVI bijwonen, raken geïndoctrineerd en zijn uiterst onverdraagzaam tegenover éénieder die er een andere mening op nahoudt. Andersdenkenden worden gezien als vijanden die moeten worden bestreden en daar is reeds geweld aan te pas gekomen.
‘Jongeren Voor Islam’ is verantwoordelijk voor heel wat spanningen, conflicten, geweld en het totaal mislukken van de integratie. Ze wil geen integratie, maar een soort aparte zuil waarin zo weinig mogelijk contact is met ‘ongelovigen’ die staan voor het ‘verderf’. Hoe hoger de extremisten opgeleid zijn, hoe meer ze zich tegen de westerse wereld keren.
Ze verachten het gastland, maar aanvaarden wel gretig de uitkeringen die ze genieten. België is in hun ogen een land van wulpse vrouwen, zatlappen en biggenvreters. Dat menen ze echt en ze zeggen het ook met zoveel woorden. Nog sterker en gevaarlijker: ze prediken dat onophoudelijk bij ongeschoolde geloofsgenoten, die hun argumenten zonder nadenken slikken.
Integratie is voor hen een ongelovige daad en bijgevolg onbespreekbaar. Jammer genoeg slaagt voorzitter Farid Zahnoun van ‘Jongeren Voor Islam’, een wolf in schapenvacht, er telkens in om beleidsmensen een rad voor de ogen te draaien om inmiddels zijn geheime agenda te kunnen bewerkstelligen.
Zijn al onze politici in Antwerpen dan zo blind? Bij de Lokale Politie Antwerpen heeft JVI ook handlangers rondlopen, namelijk inspecteur van de dienst diversiteit Hamza Arras. Hij is medeoprichter van JVI en tegelijkertijd ‘arm der wet’! Een tijd geleden werden handelaars op de Turnhoutsebaan lastiggevallen door moslimextremisten van Jamaat Tabligh omdat ze alcohol en sigaretten verkochten. Hamza Arras moest hiervoor in opdracht van Lokale Politie Antwerpen een meldingspunt leiden waar handelaars klacht konden indienen tegen deze terroriserende extremisten. Niemand durfde zich echter melden, want de meeste gematigde moslims in Antwerpen weten dat Hamza Arras zelf notabene een onbetrouwbare fundamentalist is. Hamza Arras heeft intussen bij Lokale Politie Antwerpen zicht op promotie tot ‘hoofdinspecteur’! Dit zijn maffiapraktijken! Staatsveiligheid en Federale Politie heeft Lokale Politie Antwerpen al tientallen malen gewaarschuwd voor de dubieuze activiteiten van Hamza Arras. Tevergeefs.

Soelayman ibn Haroen is een van de raadgevers van JVI. Deze bekeerling bezoekt regelmatig radicale geestelijken in Syrië, Jordanië, Egypte en Saoedi-Arabië. Hij wordt ook vaak opgemerkt in het radicaal islamitisch milieu in Nederland.

Onze dochters, kleindochters, zusters en echtgenotes worden op straat lastiggevallen en uitgescholden voor hoer door JVI jongeren wanneer ze een minirokje durven te dragen. Dit terwijl ze hun eigen vrouwen vaak verhullen onder een boerka. Moslimfundamentalisten leven in een vrouwloze openbare wereld en aangezien fundamentalisten ook maar mensen zijn, kan ik me goed voorstellen waarom het martelaarschap hen zo aantrekkelijk lijkt. Wanneer mannen denken dat ze met vrouwen moeten omgaan door er een boerka overheen te gooien, kan het resultaat alleen maar frustratie zijn. Ontneem mensen hun seksualiteit en er ontstaat een enorme leegte die gevuld moet worden. Ik zie de martelaar die zichzelf opblaast in de verwachting dat hij 72 jonge meisjes mag ontmaagden als een soort invulling van die leegte. Wie zichzelf opblaast in een bus mag in het hiernamaals een eeuwige orgie beleven.

Een berucht lid van JVI en bezoekster van radicale moskee El Fath is de bekeerlinge en gangsterliefje Lesley Deckers. De organisatie ‘Jongeren Voor Islam’ moet onherroepelijk opgedoekt worden!

Jamaat Tabligh
Tabligh, wat bekering betekent, is een belangrijk aspect in het radicaal islamitisch milieu. Dit is de ‘bekeerbeweging’ van de salafisten, de islamitische variant van de Getuigen van Jehova. Ze spreken vooral jongeren aan op straat of bezoeken deze thuis. Jongeren worden eveneens geronseld in de moskee en jongerencentra. Het doel is deze mensen te bekeren tot de radicale levenswijze en ideeën van de Tablighi. De Tablighi hebben maar liefst 70% van de Antwerpse moskeeën in hun macht en opereren ook bijvoorbeeld vanuit de beruchte Al Foerqaan moskee (Eindhoven), Al Taweed moskee (Amsterdam) en moskee van Finsbury Park (Londen). ‘Jihad voeren in de naam van Allah’ is hun levensdoel. Men gaat te werk op volgende wijze. De jongeren worden uitgenodigd om mee te gaan op weekend met hun Tablighi leermeesters. Ze krijgen dan ‘onderricht’ in een moskee en overnachten er ook. Verder worden jongeren onderwezen in jihad teksten en lichamelijke training. De Tablighi leerlingen zijn ook crimineel actief. Voor drughandel en overvallen trekt de harde kern zijn neus niet op. Het verdiende geld verdwijnt dan in de zakken van de Tablighi kopstukken die deze weer aanwenden voor nieuwe rekrutering en terreurfinanciering. Ook het Hawalla systeem is hierbij van enorme hulp. Bij dit systeem gaat geld over de hele wereld heen, zonder een enkele banktransactie. Naast deze activiteit is er ook de belangrijke handel en wandel in allerlei documenten, bijvoorbeeld identiteitskaarten. Een heel handige manier om zowel geld te verdienen als zelf ongezien aan het werk te kunnen. Drughandel is ook een vorm van financiering. Jamaat Tabligh fungeert als opleidingscentrum en kweekvijver voor toekomstige jihadi’s. Minhaj Ul-Quran is de militante tak van Jamaat Tabligh.
Jamaat Tabligh schrikt er ook niet voor terug om iemand uit de weg te ruimen. Zo is mijn vriend Nezir Shala (zijn echte naam is Edward Shala) geliquideerd door Jamaat Tabligh. Nezir was een voormalig Kosovaarse anti-terreur agent die werkte voor de Verenigde Naties. Oorspronkelijk was hij in dienst genomen door VN als vertaler-tolk tijdens missies in Kosovo, Servië, Albanië en Macedonië. Hij moest een anti-terreur eenheid op dit vlak ondersteunen. Het laatste half jaar dat hij voor de VN werkte, werd hij ook ingeschakeld als volwaardig anti-terreur agent, en niet enkel als vertaler-tolk. Tijdens een van zijn missies liep het echter mis. Zijn team werd tijdens een operatie klem gereden door enkele terroristen. Hun wagen werd onder vuur genomen. Nezir kon echter op het nippertje aan zijn belagers ontsnappen en overleefde deze aanslag. Hij ging om uitleg vragen bij zijn oversten hoe dit incident kon gebeuren. Tot zijn grote verbazing werd hem verteld dat info over de operatie in kwestie was gelekt naar een fundamentalist die voor de VN in het verleden als informant werkte. Nezirs’ identiteit was ook gelekt en de aanval was eigenlijk een poging tot ontvoering geweest. Op die manier wilde die terroristische groep, die overigens samenwerkte met de maffia, informatie verkrijgen over getuigen die hun verhaal moesten doen tijdens een proces tegen een vermeende terrorist. Nezir kon maar één ding doen, vluchten. Zo kwam hij uiteindelijk terecht in België, meerbepaald Antwerpen (Borgerhout). Hij woonde in de Dodoensstraat nr. 32 te Borgerhout.
Ik kwam hem heel toevallig tegen in de vzw/moskee El Nour in Borgerhout. Hij had een lange zwarte baard en droeg islamitisch traditionele kledij. Ik dacht eerst dat hij een Pakistaan was. Nezir was zeer vriendelijk tegen me en we baden samen het avondgebed in de moskee. Vervolgens kwamen we met elkaar in gesprek en nodigde hij me uit om hem naar zijn huis te vergezellen. Onderweg kwam Jamaat Tabligh toevallig ter sprake. Ik vertelde dat ik verschillende vrienden had die lid waren van deze groepering. Nezir waarschuwde me hierop voor deze ‘fundamentalisten’.
Hij beweerde dat Jamaat Tabligh vredelievende moslims intimideerden en dat deze groep jongeren ronselde in België voor Al Qaeda. Ik had wel al alarmerende verhalen gehoord, maar het was toch hallucinant om dit uit zijn mond te horen.
Nezir deed zijn hele levensverhaal uit de doeken. Hoe hij had gewerkt als anti-terreur agent voor de VN en was gevlucht …Hij vreesde nog steeds voor zijn leven.
Nezir was in aanraking gekomen met ‘militante’ leden van Jamaat Tabligh in Borgerhout. Hij had jongeren gewaarschuwd voor deze gevaarlijke beweging. Dit was echter te weten gekomen van enkele Tabligh leden die regelmatig bijeenkwamen in het internetcafé Bismillah op de Turnhoutsebaan. Nezir werd herhaaldelijk op straat lastig gevallen en met de dood bedreigd. Op een morgen vond hij zelfs een enveloppe met twee kogels in zijn brievenbus. In september 2006 vertelde hij me tijdens een ontmoeting dat hij van plan was om zijn verhaal te doen in de media en vervolgens met zijn vriendin en twee kinderen te vluchten naar Zwitserland. Hij ging een afspraak met de ambassade en het VN-hoofdkwartier te Brussel maken. Nezir wilde zelfs zijn verhaal doen in de media.
Hij vertrok enige tijd later op een korte buitenlandse trip naar Tilburg. Hij ging er een imam ontmoeten die hem ‘onweerlegbare’ bewijzen kon voorleggen over de terreurdreiging in België en de aanwezigheid van terroristische ‘sleepercells’ in Antwerpen en Brussel. Dit vernam ik in een telefoongesprek met hem. Hij was ook van plan om na zijn buitenlandse trip tijdelijk onder te duiken in Brussel omdat hij de avond voordien was in elkaar geslagen door fundamentalisten van Jamaat Tabligh. Hij vreesde er vooral voor dat zijn vriendin het volgende slachtoffer zou worden. Nezir is echter nooit teruggekeerd van zijn korte trip! Zijn vrienden zijn er zeker van dat hij het slachtoffer is geworden van een liquidatie van Jamaat Tabligh.
Jamaat Tabligh heeft bovendien beslist dat ze een groot deel van haar activiteiten zal verplaatsen van Dewsbury (GB) naar Hoboken (België). Momenteel wordt aan de Sint-Bernardsesteenweg het Jisr-Al Amana Instituut gebouwd. Dit complex zal door Jamaat Tabligh gebruikt worden als moskee, koranschool en hotel. Het wordt de grootste moskee van Vlaanderen: 4.289 m2 oppervlakte en 3.892.267,5 euro bouwkost.
De koranschool zal o.a. geleid worden vanuit de extremistische moskee El Fath, die tevens op Sint-Bernardsesteenweg is gelegen. Abderrahman Benalouch (voorzitter), Said Mdaouchi (vice-secretaris) en Abdelfahid El Khaoui (islamleraar) zullen vanuit moskee El Fath actief zijn in het Jisr Al-Amana Instituut. Abderrahman Benalouch geeft momenteel ook een imamopleiding in moskee El Fath. Said Mdaouchi is geen onbesproken figuur en staat bekend voor zijn extremistisch gedachtegoed. Eind 2003 is Said bijvoorbeeld gearresteerd geweest door de Israëlische geheime dienst, de Mossad. Hij was toen samen met een groepje Marokkaanse moslims op doorreis naar de Palestijnse gebieden. Aan een Israëlische grenspost werd hij echter uit het groepje geplukt door agenten van de Mossad. Hij werd gearresteerd en ondervraagd op verdenking van banden met de militante tak van Hamas. Een ernstige zaak dus! Uiteindelijk werd hij onder druk van de Belgische overheid vrijgelaten. Voortaan mag hij Israëlisch grondgebied niet meer betreden van de Israëlische overheid. Een zaak met een stinkend reukje aan dus. Abdelfahid El Khaoui is op zijn beurt religieus raadgever en islamleraar in moskee El Fath. In de koranschool zal hij de taak van islamleraar op zich nemen. De familie El Khaoui is zeer berucht in het Antwerpse. Veroordeelde gangsters Jamal El Khaoui (alias “De Kleine Piraat”) en Abdelkarim El Khaouizijn de oogappels van Abdelfahid El Khaoui. Het is dus best mogelijk dat het Jisr Al-Amana Instituut deels gefinancierd wordt met crimineel geld afkomstig van het gangsterduo.

Moskee El Fath is bovendien de thuisbasis van de extremistische vereniging “Jongeren Voor Islam”, die nauwlettend in de gaten gehouden wordt door Federale Politie en Staatsveiligheid voor haar sympathie voor o.a. Hamas, Islamitische Jihad en Hezbollah. In 2004 zijn de imam van deze moskee en zijn 2 zonen gearresteerd geweest voor het plannen van terreuraanslagen in Antwerpen op de opening van de nieuwe HST-lijn in het Centraal Station en op een joodse school. Bij gebrek aan bewijzen werden ze later weer vrijgelaten.
Het betreffende instituut zal ook bestuurd worden vanuit het beruchte “Centre Islamique et Culturel de Belgique (=CIB)” dat gelegen is in Molenbeek.
Dit centrum wordt geleid door de extremistische Syrische sjeik Ayachi Bassam, die onlangs samen met zijn bekeerde handlanger Raphaël Gendron in Italië werd gearresteerd voor banden met Al Qaeda en het plannen van terreuraanslagen in Frankrijk en GB. Ook de groep rond de vrouwelijke jihadi Malika El Aroud heeft hier haar thuisbasis.

Pakistaanse Koranschool
Binnenkort zullen dus honderden moslimjongeren vanuit de hele wereld ontvangen worden in een Antwerpse koranschool / moskee geleid door extremisten.

Bron: Janice Laureyssens

! 

! 

‘De kern van de botsing van normen en waarden tussen de stammencultuur van de islam en de westerse moderne wereld bestaat uit drie universele passies: seks, geld en geweld’, schrijft Ayaan. Moslimmeisjes moeten maagd blijven en worden gebruikt om allianties te smeden. In feite zijn ze het persoonlijk bezit van vader, broers, ooms en grootvaders. Daarom worden ze onderdrukt, en juist die onderdrukking is in haar ogen het grootste obstakel voor de integratie en ontwikkeling van moslimgemeenschappen in het Westen. Daarnaast wijst ze erop dat veel nieuwkomers niet met geld om kunnen. Tegelijk groeit er bij autochtonen ongenoegen over de immigratie door de indruk dat nieuwkomers misbruik maken van het sociaal systeem. Maar Ayaan keert zich in deze kwestie in twee cruciale zinnen frontaal tegen extreemrechtse politici die haar zouden willen recupereren voor hun bedenkelijke agenda’s. ‘Ik ben geen voorstander van immigranten en hun kinderen het land uit te zetten, zoals sommige populistische politici beweren. Ik beveel westerse samenlevingen ook niet aan hun grenzen te sluiten of helemaal te stoppen met sociale voorzieningen’, schrijft ze. Beter is het om arme migranten aan te moedigen ‘nieuwe opvattingen en zienswijzen te leren die hen in staat zullen stellen armoede achter zich te laten’. Ten slotte heeft ze over het vele geweld dat binnen de moslimwereld gebruikt wordt, zowel thuis door vaders als door onderwijzers op school. ‘De islam is niet alleen een geloof, het is een manier van leven, een gewelddadige manier van leven’, schrijft Ayaan, waarbij ze wijst op het enorme Arabisch-islamitische antisemitisme.

Wat moet er dan gebeuren? Ayaan pleit regelrecht voor een Verlichtingsproject voor de islam waarin het kritisch denken centraal staat en het individu controle over zijn of haar eigen leven krijgt. In die zin is ze het niet eens met de stelling dat alle culturen gelijkwaardig zijn. Culturen waarin vrouwen gelijke rechten hebben, zijn gewoon beter dan culturen waarin vrouwen onderdrukt worden. Daarom moeten liberalen een beschavingscampagne voeren door ‘mensen te informeren en te scholen, en vrijheid, in de geest van de Verlichting, voor iedereen aantrekkelijk te maken’, zegt Ayaan. Waarbij ze de harde conclusie trekt dat de islam in feite ‘onverenigbaar (is) met de principes van vrijheid die de kern van het Verlichtingsdenken vormen’.

Lees verder op Liberales

! 

Een reageerder schreef op http://www.hetnieuwejournaal.nl/ het volgende commentaar:

”Tot 5% islam in een samenleving –> sociale onrust, intolerantie en bedreigingen.
5% tot 10% islam –> vrijheid van meningsuiting wordt aangetast, oorspronkelijke bewoners weggejaagd, segregatie en politieke onrust.
10% tot 25% islam –> verregaande onlusten en destabiliteit van de samenleving.
25% en meer islam –> Zie Kosovo en voormalig Joegoslavië.
50% of meer islam: Totale dictatuur, verval van wetenschap, onderwijs, gezondheidszorg en welvaart. Andersdenkenden worden vervolgd, geïsoleerd of gedood. Zie Saoedi-Arabië, Iran, Pakistan etc.

En zo gaat het op de hele wereldbol, overal waar de islam als sprinkhaan neerstrijkt gaan hele samenlevingen kapot.
Nu is de vraag: welk weldenkend mens wil nog met het gezwel dat islam heet in dialoog?
En verder: hoezo zou de islam in Nederland wel vreedzaam kunnen samenleven met de oorspronkelijke bevolking, terwijl dat op de hele wereldbol niet lukt?”

Een waarheid als een koe. Uit de diepste krochten van de hel kwam het virus van de islam en de mensen die er mee besmet zijn, zijn nog maar op een ding uit: verovering van de hele wereld om van elk mens een zombie te maken. Onderworpen aan de Satan die zich Allah noemt: willoos en weerloos!
De islam heeft, overal waar het verscheen en dominant werd, culturen vernietigd. We hebben in het verleden de Hunnen gehad en de Gothen, de Barbaren, de Vandalen, de Vikingen en de Mongolen van Dzjengis Khan. Het barbarisme van deze veroveraars kende geen grenzen. Steden en dorpen werden platgebrand en de inwoners op gruwelijke wijze vermoord. De islam heeft dit barbarisme nog verder geperfectioneerd getuige een verslag van Oetbi, de kroniekschrijver van Mahmoed Ghaznavi (rond 1000). Hij beschrijft de opmars van de islam in Noord-India :
“Het leger van de sultan trok verder, bedreef slachting en roof, en haalde de gebruikelijke hoeveelheid buit binnen. Hij bleef in de stad Bhatia tot hij ze van bezoedeling (= ongelovigen) gezuiverd had…” In de stad Moeltaan doodde hij 200.000 mensen en marcheerde dan verder, zich uitlevend in “slachtingen, slaafnemingen, roof, ontvolking en brandstichting. Bij de inname van de stad Thanesar “vloeide het bloed van de ongelovigen zo overvloedig dat de rivier verkleurde en ondrinkbaar werd.”

Zo kunnen we nog honderden voorbeelden noemen met als een van de trieste dieptepunten de genocide op meer dan een miljoen Armeniërs. En heden ten dage natuurlijk de vervolging van en moord op christenen in Iran, Irak, Egypte en Indonesië om maar een paar landen te noemen.

Mocht ooit de islam in Nederland en Europa een meer dominante positie verwerven, dan verdwijnt onze in honderden jaren opgebouwde beschaving en cultuur en zijn we onderworpen aan de meest beestachtige, bloedige en achterlijke politieke religie: de islam!

Ik zal u zeggen wat er o.a. verdwijnt uit onze cultuur:
- muziekverenigingen en zangkoren;
- dansscholen, majorettes, dansmariekes;
- theaters en bioscopen;
- pop-, amusements- en jazzmuziek en klassiek;
- bloot zonnen op het strand en gemengd zwemmen;
- bijna alle huidige radio- en TV-programma’s;
- sauna, (gay)café, casino, speelautomaten;
- musea en tentoonstellingen (of zwaar gecensureerd);
- varkensvlees in restaurants, snackbars en winkels;
- vrije pers;
- vrouwensporten;
- gebedshuizen van andere religies;
- carnaval;
- Pasen, Pinksteren, Sinterklaas en kerstmis;
- enzovoort, enzovoort.

Kortom, de islam zal ons uiteindelijk in het verderf storten als wij er geen weerstand aan bieden. Dan zal de dag komen dat we letterlijk de wapens op moeten pakken. De hemel beware ons daar voor.

!